Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en effet tout a la fois le chef militaire le plus élevé et le directeur de 1'action publique judiciaire* 1).

In de praktijk kan de rapporteur moeilijk voldoen aan datgene, wat de wet van hem eischt. Hij moet getuigen en beschuldigde verhooren, doch bedenkt men, dat in geheel Frankrijk slechts 21 conseils de guerre zijn, dan levert de uitgestrektheid van het rechtsgebied groote bezwaren op2). Daarbij komt, dat hij op straffe van nietigheid niet eerder aan het proces mag deelnemen dan hem „1'ordred'informer" gewordt, en zich dan nog krachtens artikel 104 van den Code de justice militaire kan vergenoegen met de verhooren, door den officier de police judiciaire afgenomen. Dientengevolge vervult niet hij, maar de officier de police judiciaire feitelijk den rol van rechter van instructie en in 't algemeen bepaalt hij zich tot het ondervragen van den beschuldigde en tot het redigeeren van zijn rapport, dat niets anders dan eene acte van beschuldiging is 3). Het zwaartepunt van de instructie wordt daardoor verplaatst naar de voorloopige informatiën, wat niet in liet belang van het recht en van den beschuldigde is. Immers de officier de police judiciaire mist zelfs nog de weinige waarborgen van zelfstandigheid en bekwaamheid van den rapporteur 4). Intusschen speelt de rapporteur, voor zoover hem dit mogelijk is als niet-rechtsgeleerde, den rol van „régulateur de la procédure",

') Taillefer, t. a. p. blz. 207.

*) «Si lo prévenu est un militaire de Ia garnison de Cherbourg ou de Guincamp, il serait trés onéreux de faire venir a Rennes, a 1'instruction, des témoins qui ont déja déposé sous la foi du serraent et qui seront appelés a comparaitre a 1'audience». Mahault, t. a. p. blz. 147.

3) Zie hierover rar. A. A. de Pinto, Het proces Dreyfus getoetst aan wet en recht, I. blz. 0 vlg. en het daarin als bijlage afgedrukte rapport in de Dreyfus-affaire blz. 55 vlg.

4) Tailleeer, t. a. p. blz. 374: «Les attributions et les pouvoirs des rapporteurs se rapprochent beaueoup de ceux des juges d'instruction prt's les tribunaux de droit comniun. Ces fonctions exigent des qualités speciales d'expérience, auxquelles doit s'ajouter la scienee juridique. Magistrat, le rapporteur doit oiiblier les habitwles d'autorité ct de comm(indetuenl inhérentes a la carrière de l'officier; il doit inspirer la confianee et non la erainte; procéder par persuasion et non par intimidation. Le grade dont il est revêtu est loin d'être pour lui un aide dans 1'accomplissement de ses délicates fonctions; c'est plutót un obstaclc. Vis-a-vis d'un inférieur il peut faire hésiter 1'accusé ou le témoin, 1'intimider, le paralyser, arrêter un aveu précieux; vis-a-vis d'un supérieur il niet le rapporteur dans une situation fausse et gênante».

Sluiten