Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitdrukkelijk of daaronder verstaan moet worden het in liet algemeen gestelde, of het ten gevolge van bijzondere omstandigheden in eoncreto verhoogde of verlaagde maximum.

Ik vereenig mij in dit opzicht met de leer, dat het in eoncreto oplegbare maximum beslissend moet zijn i). Immers het maximum waarvan hier sprake is, is niet dat hetwelk iemand in het algemeen maar hetwelk de overtreder beloopen kan. Tegenover de bevoegdheid tot het voorkomen van terechtstelling of veroordeeling staat de verplichting tot betaling van de hoogste straf welke bij die veroordeeling beloopen kon worden, eene verplichting die eenerzijd s medebrengt toepassing van straf verhooging, anderzijds niet dwingen kan tot betaling van meer dan hetgeen ingevolge de strafvermindering kon worden opgelegd.

9. Het derde lid van dit artikel is nieuw; men heeft voor den invloed op strafverhooging bij recidive de hier behandelde wijze van het doen vervallen van het recht tot strafvordering gelijk gesteld met veroordeeling, omdat bij beide de rechtsgrond, waarop de herhaling als verzwarende omstandigheid berust, de voorafgaande waarschuwing die aan de volgende overtreding een ernstiger karakter geeft aanwezig is 2).

Daarom ook mag uit het gebruik van het woord strafverhooging niet worden afgeleid dat de bepaling slechts toepasselijk is wanneer de recidive aanleiding geeft tot verhooging van maximum met behoud van de strafsoort, niet wanneer er verzwaring is door indeplaatsstelling van eene zwaardere strafsoort voor die welke gesteld is op de eerste overtreding.

Men zou, zuiver taalkundig, verhooging als species van verzwaring kunnen beschouwen; onze wetgever heeft zeer zeker de daarin gelegene onderscheiding niet gewild.

Die onderscheiding zou trouwens twee eigenaardige gevolgen hebben ten eerste dat de bepaling elke toepassing op het wetboek zelf zou missen omdat daarin de straf verzwaring bij herhaling van overtreding steeds bost,-uit in vervanging van de lichtere door de zwaardere strafsoort, ten andere dat, ofschoon die vervanging waar zij voorkomt er op wijst dat de wetgever de herhaling daar te ernstig acht om met enkele verhooging strafbaar te worden gesteld, zij aan den anderen kant juist als minder ernstig behandeld zou worden omdat eerst de derde overtreding, zooals anders de tweede, de strafverzwaring zou medebrengen.

') Van den Brandeler in Wbl. 5''>0.

Memorie van toelichting, Sinidt I, eerste druk 4.84, tweede druk 518.

Sluiten