Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu komt het mij vóór dat oorspronkelijk met letsel steeds bedoeld was verwonding, daaronder breuk en kneuzing begrepen.

Het ontwerp toch onderscheidde lichamelijk leed, lichamelijk letsel en zwaar lichamelijk letsel.

Leed bestaat in dit stelsel reeds zoodra er pijn geleden wordt, letsel is verwonding in uitgebreiden zin, zwaar letsel dus zware verwonding.

Dit blijkt uit onderscheidene artikelen.

Mishandeling was oorspronkelijk omschreven als eenige daad waardoor lichamelijk leed werd toegebracht. En door den hoogleeraar De Vries èn door de Commissie van Rapporteurs werd bedenking geopperd tegen het gebruik van het woord leed in verbinding met lichamelijk, omdat leed smart beteekent maar niet lichaamspijn. De .Minister had bezwaar tegen de verandering van leed in letsel, juist wanneer het gold het misdrijf van mishandeling, dat ook moet omvatten liet toebrengen van pijn. Hij stelde leed en letsel tegenover elkander, en begreep onder leed zeer bepaald ook pijn. Eene minderheid der Commissie bleek deze opvatting te deelen, toen zij in artikel 324, thans 300, nevens leed en zwaar letsel nog letsel genoemd wenschte te zien i).

Tot oplossing van het verschil werd artikel 300 later anders geredigeerd, en kwam het woord mishandeling voor de omschrijving van het begrip in de plaats.

In overeenstemming met de gemaakte onderscheiding is ook art. 308 geredigeerd, waar gesproken wordt van lichamelijk letsel waaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van ambts- of beroepsbezigheden ontstaat. Hier kon niet het woord leed gebruikt worden, omdat niet pijn, alleen verwonding", breuk, kneuzing zoodanig gevolg kunnen hebben 2).

De beteekenis van lichamelijk letsel heeft nu niettegenstaande de onderscheidene wijzigingen, in de wet aangebracht, geene veranderingondergaan.

De Minister wilde in het algemeen aan letsel geene andere beteekenis geven. Hij zeide dit met zoovele Avoorden bij de behandeling van art. 300: „Overal in dit Wetboek is . . . „leed" door „letsel" vervangen.

!) Smidt II, eerste druk 92 en 451, tweede druk 92 en 475.

2) Alleen in de artt. 168 — 170, thans 154—156, was misschien het woord leed min juist gekozen, daar het geval zich bijna niet laat denken dat in een tweegevecht alleen pijn wordt veroorzaakt, geene verwonding wordt toegebracht. Het begrip leed, waartoe pijn behoort, was trouwens daartoe niet beperkt, maar omvat ook letsel.

Sluiten