Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hieruit volgt tevens dat een beroep op persoonlijke noodweer bij het toebrengen van liet letsel of den doodelijken slag, mag liet de aansprakelijkheid voor dit concrete feit al opheffen, niet leiden kan tot straffeloosheid wegens de deelneming op zich zelve; deze wordt gestraft bij het enkele bestaan van het gevolg, onverschillig waardoor dit meer in het bijzonder is veroorzaakt 1).

7. Het gevolg beslist omtrent de straf baarheid dei deelneming. Het letsel of de dood moet door de vechterij of den aanval zijn veroorzaakt, niet slechts daarbij zijn voorgevallen ten gevolge van eene toevallige, aan de zaak vreemde omstandigheid. Waardoor het in het bijzonder te voorschijn is geroepen is overigens evenmin van belang als aan wien persoonlijk het te wijten mag zijn. Zelfs indien de gedoode bij het trekken van zijn mes zich zeiven bij ongeluk den dood had aangedaan zou de aansprakelijkheid der deelnemers niet opgeheven zijn«).

Is een der aanvallers, een van hen die zijn opgetreden ter verdediging of om aan de vechtpartij een einde te maken, ja zelfs iemand aan de vechtpartij geheel vreemd, die er toevalligtusschen is geraakt, het slachtoffer, de bepaling is gelijkelijk toepasselijk: de wet eischt slechts dat het feit zwaar lichamelijk letsel, onverschillig bij wien,

of iemands dood ten gevolge heeft.

Intusschen schijnt mij van de strafbaarheid uitgesloten degene die zelf het letsel bekomen heeft. Wel is waar behoort hij tot de deelnemers maar het geldt hier niet een misdrijf tegen de openbare orde maar eene species van mishandeling, een misdrijf alzoo tegen den mishandelde gepleegd; dat misdrijf kan hij zelf niet plegen3). Daarentegen blijft hij strafbaar indien ook nog een ander zwaar letsel ondervonden of het leven gelaten heeft wegens zijne deelneming aan het tegen dezen gepleegde misdrijf.

8. In no. 1 van het artikel wordt liet geval gesteld dat alleen zwaar lichamelijk letsel is veroorzaakt. Omtrent het gebruik van het woord „alleen" bevat de Memorie van toelichting de opmerking dat men daarmede heeft willen voorkomen de gedachte aan concursus realis tusschen de beide gevallen van het artikel: zwaar lichamelijk letsel bij den een, dood van een ander.

Bij andere artikelen, 157, 158, 170 en 171, werd het woord

1) Vgl. Van Meerten t. a. p. bladz. 27 en volg-

2) Vgl. Van Meerten t. a. p. bladz. 31.

3) Anders Van Meerten t. a. P. bladz. 23; vgl. Polenaar en Heemskerk, aanteekening 4.

Sluiten