Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7. Noch uit de wet, nocli uit hare geschiedenis is rechtstreeks op te maken wat verstaan moet worden onder bijzondere voordeeion. Ofschoon nu de woorden der wet geene beperking van het begrip inhouden, komt liet mij vóór dat de hier bedoelde voordeelen de zoodanige zijn die in verband staan met de betaling der schulden. Dit volgt uit de woorden „bijzondere voordeelen", d. i. voordooien die de overige schuldeischers niet genieten. De wet zou anders gesproken hebben van het stellen van voorwaarden, maar zij heeft blijkbaar niet zoover willen gaan dat elke voordeelige voorwaarde de toetreding tot het accoord strafbaar zou maken.

Zoo zal de voorwaarde dat de gefailleerde niet meer in dezelfde goederen handel zal drijven als de schuldeischer, of dat hij dezen zijne dochter ten huwelijk zal geven, niet gerekend kunnen worden tot do bijzondere voordeelen waarmede een schuldeischer boven de anderen bevoorrecht is i).

8. De schuldenaar is, mits het accoord is aangenomen, reeds strafbaar door het enkele sluiten van de overeenkomst, ook zonder dat dientengevolge de schuldeischer tot het accoord is toegetreden, zie aanteekening 2.

Nevens den individueelen schuldenaar worden genoemd de bestuurder en de commissaris eener vennootschap, maatschappij, vereeniging of stichting, welke schuldenares is. Daarbij wordt gesproken van de gefailleerde vennootschap enz., terwijl het eerste lid niet spreekt van den gefailleerden schuldenaar. Mag hieruit worden afgeleid dat do bestuurder of de commissaris alleen strafbaar is wanneer cr tijdens het sluiten van de overeenkomst reeds een faillissement is, terwijl de individueele schuldenaar ook gestraft wordt wegens eene overeenkomst, gesloten vóór het faillissement? Er zou voorzeker voor zulk eene tegenstelling geene reden bestaan; zij volgt ook niet noodzakelijk uit de woorden. Men heeft blijkbaar alleen willen uitdrukken dat de vennootschap schuldenares moet zijn. Vermits er nu sprake is van gerechtelijk accoord kan de bepaling op vennootschappen alleen worden toegepast in geval van faillissement, en zoo heeft men het begrip vennootschapschuldenares min eigenlijk uitgedrukt door gefailleerde vennootschap. Maakt nu de wet geen onderscheid naar het tijdstip waarop de overeenkomst gesloten is, dan mag de strafbaarheid niet beperkt worden tot het geval dat zij eerst tot stand kwam na ingang van het faillissement.

9. Het artikel spreekt van do handelingen van schuldeischer en schuldenaar in het algemeen ter gelegenheid van een gerechtelijk

1) Anders Van Slooten t. a. p. bladz. 40.

Sluiten