Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

30 Tor stede daer hi van hem sciet,

Endo soido hem watti hadde verstaen, Hem oq bedroghe sijn waon,

lïoide an hane ende an honde,

Diet in haren latine vonden,

35 Dat dio coninc ware daer ,

Maer si en wisten niet hoe nacr. Doe seido Carel die edelman: „Wie hevet u gheseit dan?

Wat soude die coninc hier doen ? 40 Soudi gheloven an een hoen,

Ofte dat een hont bast?"

„Nu hort dan selve," sprac Elegast, Ende stac den coninc in sinen mont Een cruut, daer hi vor hem stont, 45 Ende seide: „Nu suldi verstaen,

So ic te voren hebbe ghedaon."

Echt craide die hane ende sede,

Also als hi te voren dede,

Dat die coninc ware daer.

50 Elegast seide: „Hoorter naer,

Gheselle, wat die hane crait.

Ic wille mijn kele windewait,

En es die coninc niet hier bi." Doe seide die coninc Carel: „Tfi! 55 Gheselle, sidi vervaert?

Ic waende, dat ghi coenre waert.

Doet dat ghi seit, hoet mach vergacn, Al soude men ons beden vaen."

Elegast sprac: „Ic saels beghinnen. 60 Laci! wat suldi daer an winnen! Ghevielt dat men ons wilde vaen, Ic soudo alse wel als ghi ontgaon." Hi eischede sijn cruut weder.

Die coninc socht op ende neder, 65 Weder ende vort in sinen mondo;

Maer hi verloost ter stonde:

Hi en mochts vinden niet.

Die coninc sprac: „Wats mi ghosciot? Mi dinct, ic hebbe mijn cruut verloren, 70 Dat ic hadde hier te voren Beloken tusschen minon tanden. Bi miere wet, dat mach mi anden." Doe loech Elegast echt,

Sluiten