Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Alst Walewein sach wart hi vervaert, Ende hi vergat sijn goedo swaert,

Want hem uter hant ontgleet: 55 Dat was hem sident herde leet.

Hine wiste noyt hoe hijt verloos. Tserpent Waleweyne vercoos Om te deerne so het meest mach Het gaf hem herde menighen slach 60 Metten staerte al tenden een,

Wel twintich waerven eer het ghefeen ; Het was up hom verbolghen sere. Mettien naomt Waleweine den here In sinen staert ende soudene draghen 65 Sinen jonghen, ende latene cnaghen: Up dat so liet hettene leven.

Ende drouch Walewein in sinen staert Voort waert in enen nauwen pat. 70 Walewein was vander pinen mat, Die hem tserpent hadde ghedaen. Mettien so bleef tserpent ghevaen Tenen gate, het ne mochte niet dure, Het was te nauwe, buten mure; 75 Nochtanno waester dkke dor comen, Maer trensoen hevet hem benomen, Dat hem bleef stekende in de sido.

Het (het serpent) heveten brocht in groter noot 80 Ende gaf hem herde menighen stoot Metten staerte jeghen die stene,

Bi wilen groot, bi wi!en clene;

Ende heveten in enen pit ghesteken,

Dat hi cume mochte spreken 85 No gheen let verbrawen

Tserpent scuerde metten clauwen

Waleweins wapine te dien stonden; • ••••••*••■•••• •••••••••

Doe taste hi (Walewein) om sinen brant 90 An sine side, — hi was verloren.

Doe tasti voort an sine side Ene misericorde, dies was hi blide.

Hi dankets Gode: hi hads te doene.

95 Doe tracse uut Walewein die coene

2

Sluiten