Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

40 Maer hi at selve wel alleene Van eenen wedere dat vierendeel, Of twee capoenen al geheol, Of eene gans up teenen male, Oft eene scoudere also wale, 45 Oft eenen paeu of enen crane, Oft eenen hase, alstem quam ano.

So staerc was hi inden strijt, Dattem gheviel meer dan tere tijt, 50 Dat hi eenen ridder ontwee clovede Vanden sittene toten hovede,

Ende metten slage nochtan tswaert In midden ontwee clovede tpaert. Vier houfijsere vanden cromme 55 Rechte hi wel teere somme.

Eenen ridder gewapent echt, Up sine eene hant staende recht, Dien hief hi metter hant Al tote sijns hovets rant.

60 Milde was hi sijn gheven.,

Ende besceden in sijn leven.

Sijn vonnesse was gherecht Ende in sijn spreken besceden echt. Ver Bertraet hiet sijn moeder mede 65 Die hi met groter werdichede Mettem hilt al haer leven,

Ende dede haer haren wille geven.

C. STROFISCHE GEDICHTEN.

a. Wapene Martijn.

1. «).

„Wapone Martijn! hoe salt gaen? Sal die werelt iet lange staen In dus crancken love,

So moet vrouwe ver Ere saen, 5 Sonder twivel ende waen,

1) De cijfers boven de coupletten van C. a. en C. h. geven hun volgorde het geheele gedicht, waarvan hier slechts een fragment wordt gegeven.

Sluiten