Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7.

Van al, die my beswaren

End mijn vervolghers zijn,

Mijn Godt! wilt doch bewaren

Den trouwen dienaer dijn, Dat sij mij niet verrasschen,

In haren boosen moet,

Haer handen niet en wasschen In mijn onschuldich bloet.

8. '

Als Davidt moeste vluchten

Voor Saul den tyran,

Soo heb ick moeten suchten

Met menich Edelman;

Maer Godt heeft hem verheven,

Verlost wt alder noot, Een Coninckrijck ghegheven In Israël seer groot.

9.

Nae tsuer sal ick ontfanghen

Van Godt, mijn fleer, dat soet, Daerna soo doet verlanghen Mijn Vorstelijck ghemoet; Dat is, dat ick mach sterven

Met eeren in dat veldt, Een eewich rijck verwerven, Als een ghetrouwe Helt.

10.

Niets doet mij meer erbarmen

In mijnen wederspoet, Dan datmen siet verarmen

Des Conincks Landen goedt. Dat u de Spaengiaerts crencken,

O, edel Neerlandt soet!

Als ick daeraen gedenke,

Mijn edel hert dat bloet.

11.

Als een Prins opgheseten

Met mjjnes heyres cracht Van den Tyran vermeten

Heb ick den slach verwacht, Die, by Maestricht begraven,

Bevreesde mijn ghewelt.

Mijn ruyters sach men draven, Seer moedich door dat velt.

12.

Soo het den wil des Heeren

Op dien tijd had gheweest, Had ick gheern willen keeren Van u dit swaer tempeest; Maer de Heer van hier boven,

Die alle dinck regeert, Die men altijt moet loven, En heeftet niet begheert.

13.

Seer Christlick was ghedreven

Mijn Princelick ghemoet: Stantvastich is ghebleven

Mijn hert in teghenspoet; Den Heer heb ick ghebeden Van mijnes herten gront, Dat hij mijn saeck wil reden, Mjjn onschult doen becant.

14.

Oorlof, mijn arme schapen, Die zijt in grooten noot; U herder zal niet slapen,

Al zijt ghij nu verstroit! Tot Godt wilt u begheven,

Sjjn heylsaem Woordt neemt aenj Als vrome Christen leven,

't Sal hier haest zijn ghedaen.

Sluiten