Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bel. De Stedehouder met zyn tegenwoordigheit 50 Bie zelf de stercke hant aen zulck een trots beleit.

Apoll. Wy zullen in den Raet zyn' zin en voorstel hooren:

Hy veinze voor een poos, en geve in 't endt de sporen Aen 't opgeruide heir, verlegen om een hooft.

Bel. Aen 't hooft hangt al de zaeck. Hoe veel ghy hun belooft, 55 Zy zullen zonder hooft dien optoght niet beginnen.

Apoll. Wat ree gewonnen is, behoeft men niet te winnen.

Wie meest gequetst wort in zyn heerlyckheit, en staet, Dien geit het eerst; die stapp' vooraen, en sla de maet In zoo veel duizenden. 60 Bel. De billyckheit en reden

Vereeren hem dees kroon: doch eerwe dieper treden, Zoo laet ons al 't gevaar eerst wegen, niets bestaen,

Of al de Hofraet steeck' hier zelf zyn zegel aen.

Rey van Engelen.

Zang.

Hoe zien de hoffelycke gevels 65 Zoo root? hoe straelt het heiligh licht Zoo root op ons gezicht,

Door woleken en bedroefde nevels?

Wat damp, wat mist betreckt Dat zoiver, noit bevleckt,

70 En loutere saffier?

Die vlam, dien glans, dat vier Van 't heldere Alvermogen?

Hoe schynt ons nu de diepe gloet Der Godtheit toe, zoo zwart als bloet? 75 Die flus zoo klaer alle oogen

Verheughde? wie begrypt, wie kent Deze oirzaeck, onder d'Engelsdommen,

Die, boven Adams element,

Noch flus op galm van keelen zwommen; 80 Op lucht van Geesten, in den glans,

Die galery, en tin, en trans,

Gewelf van koor en hof vergnlde,

En met een ziel van vreught vervulde Al wat hier boven leeft, en zweeft?

85 Wie is 'er, die ons reden geeft?

Tegenzang.

Toen wy, op Gabriëls bazuinen,

Ontvonckten, en een nieuwe wys

Sluiten