Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MUSKIETEN.

wijfjesmuskiet, die men wil onderzoeken — mannetjes komen niet in aanmerking omdat ze geen bloed zuigen door in het reageerbuisje, waarin het insect gevangen is, wat tabaksrook te blazen of wat aether te laten verdampen; het dier valt dan al heel spoedig bewusteloos neer. Men kiest bij voorkeur exemplaren, die geen volle maag hebben, omdat die veel lastiger te onderzoeken zijn. Dieren, die pas gezogen hebben, bewaart men dus liever nog een of twee dagen, alvorens ze te praepareeren.

Men ontdoet nu eerst het gedoode dier van vleugels en pooten, door die er voorzichtig af te tiekken ol af te knippen, steekt dan een praepareernaald dwars door het dorsale deel van het borststuk en legt het dier, vastgehouden door die naald, op den rug in een droppel physiologische keukenzoutoplossing op een voorwerpglas. Dan neemt men een tweede naald, legt die dwars op de voorlaatste geleding van het achterlijf, drukt die vrij stevig aan, zoodat de laatste ringen worden losgemaakt, en trekt dan, door met die tweede naald voorzichtig „staande tracties" uit te oefenen, de ingewanden uit het lichaam. Deze scheuren daardoor namelijk in den regel bij den overgang van den slokdarm in de maag af, en komen dus in hun geheel naar buiten. Dit alles gaat gemakkelijk, zoodat men het zeer spoedig leert. Wij zullen weldra in de gelegenheid zijn, dit onderzoek zelf te doen, zoodat ik u nu niet zal vermoeien met allerlei kleine technische trucs, die wel eens te pas komen, vooral als de maag gevuld is; evenmin zullen wij de blootgelegde organen beschrijven; dat alles wordt veel sneller en gemakkelijker praeparando dan uit beschrijvingen geleerd.

Is de maag vrijgelegd, dan wordt het praeparaat bedekt met een dekglas en onder het mikroskoop bekeken; eerst met zwakke, daarna met sterke vergrooting.

Het praepareeren der speekselklieren is veel lastiger en vereischt veel meer oefening. Er zijn daarvoor verschillende methoden. De eenvoudigste is, geloof ik, wel deze, dat men

3.

Sluiten