Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DERDE VOORDRACHT.

ontwikkelen, vertoonen geen stippeling volgens Maurer.

Van die halve manen, die de geslachtelijke individuen of gameten der tropica-parasieten zijn, onderscheidt men twee vormen; de een wat slanker en smaller, de ander iets korter en breeder.

In de eerstgenoemde, den vrouwelijken vorm, de zoogenaamde makrogamete, is het chromatine centraal gelegen en betrekkelijk spaarzaam, terwijl het pigment in grove brokken in een ring daaromheen gelegen is of centraal in één massa opgehoopt. Het plasma der makrogameet ziet er in het levend praeparaat min of meer gekorreld uit en is in het gekleurde praeparaat duidelijk blauw. De mannelijke vorm, de mikrogametocyt, die, zooals gezegd, wat korter en breeder is, heeft veel chromatine, dat door de heele parasiet verbreid is, waardoor hij in het gekleurde praeparaat min of meer sterk rood gekleurd is, zoodat het blauw van het plasma weinig uitkomt. Het pigment is bij den mannelijken vorm meer over de geheele parasiet verdeeld.

MAKliüGAMEET.

Halve manen worden in verschillende streken niet even dikwijls gezien. Zoo vindt men ze in Italië zeer vaak, in Kamerun zeer zeldzaam. Ik vind hier op 437 gevallen van tropica 91 maal halve manen genoteerd, dat is in ruim 20 °/0, dus betrekkelijk vaak.

De gameten kunnen langen tijd in het bloed van den mensch circuleeren zonder daarin verandering te ondergaan. De makrogameten blijven echter veel langer leven dan de mikrogametocyten.

Deze laatste worden niet meer aangetroffen bij personen, die enkele weken koortsvrij zijn. Het gevolg hiervan is dus, dat een malarialijder, die gameten in zijn bloed heeft, niet zeer lang gevaarlijk blijft voor zijn omgeving. Bevat toch het bloed alleen makrogameten en geen mikrogametocyten, dan kunnen de eerste in de anophelesmaag niet worden bevrucht en komen dus niet tot verdere ontwikkeling.

Wordt echter bloed, waarin beide vormen van gameten

Sluiten