Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZEVENDE VOORDRACHT.

begin van den tweeden dag minstens de helft van de dan reeds vergroote bloedcel innemen. Bij primaire infecties kan men veelal in den eersten en ook wel in den tweeden aanval nog geen parasieten in liet periphere bloed vinden. Later treden zij evenwel altijd op en bij recidieven mist men ze zoo goed als nooit.

Daar de sporulatie in grooter mate in de centrale organen dan in de peripherie plaats grijpt, zoodat dus in het stadium der sporulatie minder parasieten in het periphere bloed mogen worden verwacht, maakt men bij voorkeur zijn bloedpraeparaat niet in het stadium der koude rillingen of in het begin der koorts, maar liever later, bijv. in het zweetstadium of in het begin der apyrexie.

Is men daartoe echter niet in de gelegenheid, dan kan men toch in de meeste gevallen wel volstaan met een praeparaat uit het begin der koorts, want het blijft toch altijd een groote uitzondering, dat men dan bij tertiana in het geheel niets vindt, in tegenstelling met tropica, waar dit vaker het tteval is.

Wij zullen nu beginnen te spreken over den voor ons meest belangrijken vorm van malaria, nl. de tropica. Zij zal ons veel langer bezig houden dan de quartana en de tertiana, omdat zij in haar verloop en verschijnselen veel gecompliceerder is, veel meer variaties vertoont, ja, in zeer vele gevallen levensgevaarlijke verschijnselen doet optreden.

Zij wordt, behalve tropica, ook wel genoemd tertiana maligna, wat natuurlijk aanduidt, dat zij in haar typische, enkelvoudige gevallen een tertiaan koortstype vertoont, terwijl de Italianen haar noemen „febbre estivo-autunnale", om de eenvoudige reden dat primaire infecties in Italië alleen voorkomen in den zomer en den herfst. Iets dergelijks vinden wij in de tropen niet, daar in de heete gewesten gedurende het geheele jaar infectie mogelijk is, hoewel niet kan worden ontkend, dat ook hier in sommige tijden van het jaar meer primaire infecties optreden dan in andere,

TllOPH A.

I

Sluiten