Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZEVENDE VOORDRACHT

is het niet zelden, dat zij veel langer of veel korter duurt. Zelfs komt het voor, dat tropica-aanvallen 48 uur of meer duren, zoodat de volgende aanval al begint, voor de vorige geheel is afgeloopen, of daaraan onmiddellijk aansluit. Men krijgt dan reeds een zeer merwaardigen koortsvorm bij

enkelvoudige infectie.

In omgekeerde gevallen verhoudt zich de zaak eenvoudiger. Wanneer de koortsaanval kort duurt, wordt in den regel ook de curve eenvoudig van karakter, zoodat men dan zeer dikwijls aanvallen krijgt, die in koortsverloop in niets verschillen van de gewone tertiana-aanvallen. Dan krijgt men dus tropica-aanvallen te zien, die niet langer duren dan 10 of 12 uur en die slechts bestaan uit één stijging, één top en één daling. Een dergelijke eenvoudige vorm van koortsverloop komt ook voor bij langere attaques. Zoo heb ik meermalen gezien, dat koortsaanvallen meer dan 24 uur duurden, doch het eenvoudige karakter vertoonden van tertiana-aanvallen en geen oscillaties of pseudocrisis te zien gaven.

Dit wat betreft de wijzigingen in den vorm van de koortscurve. Nu komen ook nog varianten voor in de opeenvolging van de aanvallen. Vooreerst kan tropica evenals de andere malaria-vormen anteponeeren of postponeeren. Verder komt niet zelden voor, dat ook in de intermissie nog een lichte temperatuurstijging optreedt, op dezelfde wijze, als wij dit bij tertiana vroeger reeds gezien hebben. Maar veel samengestelder wordt de zaak, wanneer twee of meer generaties van parasieten aanwezig zijn. Door den langen duur der enkele aanvallen loopen dan steeds verschillende attaques ineen en krijgt men temperatuurstijgingen, die onbepaald lang duren en wier verloop zeer onregelmatig is.

Al die afwijkingen maken, dat men wel kan spreken van een normaal type van de tropica-curve, maar dat er eigen- lijk geen enkel koortsverloop is, waarop men tropica kan

uitsluiten.

6,

Sluiten