Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TIENDE VOORDRACHT.

Nu kunnen wij overgaan tot de bespreking der chronische , malaria-infectie, waaronder wij verstaan maanden oi jaren lang durende infecties, die zich uiten door telkens terugkeerende recidieven en storingen inden algemeenen voedingstoestand. Een scherpe grens tusschen acute en chronische malaria is er niet; het is alleen een kwestie van hardnekkigheid ; keert de koorts na eenige recidieven niet terug, dan noemt men zulk een patiënt nog geen chronischen malarialijder; eerst als de recidieven telkens en telkens weer optreden en de lijder daarbij duidelijke voedingsstoornissen en teekenen van anaeniie krijgt, dan begint men de malaria chronisch te noemen.

Het klinisch verloop van chronische malaria kunnen wij samenvatten in de volgende vier punten: ten eerste gedurende maanden telkens terugkeerende aanvallen, ten tweede een eigenaardigen algemeenen habitus, ten derde milttumor, soms ook leverzwelling en ten vierde anaemie.

'11ROXISI 'II li MALARIA.

De koortsaanvallen bij chronische malaria kunnen geheel hetzelfde karakter dragen als die der acute, maar kunnen ook verloopen zonder dat zij aanleiding geven tot subjectieve bezwaren.

Het is, vooral bij Inlanders, volstrekt geen uitzondering

dat een dergelijke malarialijder het niet eens merkt, dat hij koorts heeft. Ja, het gebeurt zelfs wel, dat men, als men aan een dergelijken patiënt vraagt of hij wel eens koorts heeft gehad, die vraag volkomen te goeder trouw ontkennend hoort beantwoorden, en dat soms op een moment,

dat de temperatuur 39° of meer is.

De symptomatologie van den aanval bij chronische malaria is dus zeer wisselend, want tusschen deze twee uitersten (de geheel normaal verloopende aanval en die zonder subjectieve klachten) komen natuurlijk alle mogelijke overgangen voor, zooals het ontbreken van koude rillingen en het ontbreken van het hittestadium, aanwezigheid van koude rillingen zonder duidelijk stadium caloris, het ontbreken van het zweetstadium enz. enz.

Sluiten