Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Symptomatologie.

en bij beri-beri niet, is voor in de practijk meestal zonder waarde.

Men zou nog kunnen trachten, langs statistischen weg zekerheid te verkrijgen, maar daarvoor ontbreken de gegevens. Ik durf mij dus, alles te zameri genomen nog niet met zekerheid over het al of niet voorkomen van neuritis door malaria uitspreken.

De zenuwontsteking, die bij malaria gezien wordt, verloopt in den regel geheel als een typische ascendeerende neuritis. Zij begint in of kort na een koortsaanval, meestal met pijnen of paraesthesieën in de onderste ledematen; weldra treden daarin paresen op, die kunnen overgaan in totale paralysen; in de meeste gevallen sluiten zich daar dan paresen van de bovenste ledematen bij aan. De exteiisoren zijn daarbij veelal sterker en eerder aangedaan dan de flexoren. Sensibiliteitsstoornissen treden niet op den voorgrond; zij ontbreken zelden, maar zijn licht. Blaas, rectum en zintuigen blijven, voor zoover mijn ervaring reikt, ongestoord. Betrekkelijk dikwijls ziet men echter paresen der stembanden. Natuurlijk ontbreken spieratrophie en electrische ontaardingsreactie niet en zijn in de zwaardere gevallen de diepe reflexen verdwenen. De eenige patiënt, dien ik verloren heb, stierf aan diaphragmaparalyse.

De ziekte bereikt betrekkelijk spoedig haar hoogste punt, blijft een tijdlang stationair, en gaat dan zeer langzaam in genezing over, zoodat de patienten meestal maanden lang invalide blijven. In de meerderheid der gevallen herstellen zich de aangedane zenuwen en spieren echter voldoende, zoodat in den regel de functie op den duur weer normaal wordt.

Wat het voorkomen van amyloid betreft, zoo moet worden opgemerkt, dat die hier zeer zeldzaam moet zijn, hoewel zij in de literatuur, speciaal in de algemeene pathologie, geregeld fungeert als gevolg van malaria. Ik heb zelf nooit een geval daarvan gezien en dr. Roll, die al jaren lang

Sluiten