Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWAALFDE VOORDRACHT.

wat in werkelijkheid niet eens zoo zelden het geval is '). Men stelt dus den patiënt op uitsluitend vloeibare dieet, laat hem absolute rust houden en geeft de bekende flinke dosis chinine.

Blijkt dan, dat hij na een paar dagen koortsvrij is, dan kunnen wij typhus wel uitsluiten en wordt de lijder eenvoudig als malarialijder verder behandeld. Reageert hij niet op chinine, dan wordt de diagnose typhus veel waarschijnlijker en zullen wij dus in die richting verder handelen.

Dit is wel een zuiver empirische weg en niet een hoog wetenschappelijke, maar zij is in het belang van den patiënt en dat is dan toch eigenlijk de hoofdzaak. Waar men in staat is, bloedonderzoek te doen, daar kan men natuurlijk gemakkelijker zekerheid verkrijgen en dan zal men in de meeste gevallen dien minder officieelen weg niet noodig hebben.

Ik moet hier nog even opmerken, dat de diazoreactie voor de differentieering van typhus en malaria zonder beteekenis is. Zij komt wel bij typhus percentsgewijs veel meer voor, maar daar staat tegenover, dat malaria zoo veel algemeener is dan typhus, dat in een concreet geval de diazoreactie even veel kans heeft om door malaria als door typhus te zijn veroorzaakt.

Een tweede ziekte, waarbij wij veelal een tijdlang aan malaria zullen denken, is leverabsces. Men vindt hiervan opgegeven, dat bij leverabscessen de leverklachten meer op den voorgrond treden en dat plaatselijke drukpijnlijkheid bestaat, terwijl bij malaria de milt vergroot en pijnlijk is en de lever niet. Verder, dat bij leverabsces schouderpijn bestaat, dat daar 's avonds de koorts het hoogst is en veelal 's morgens begint. Aan een dergelijke differentieele diagnose heeft men niet veel, want, waar de symptomen zoo sterk op leverabsces wijzen, daar zal men van zelf wel tot

LEVEi:.\RS( 'ES.

') Ik heb dat reeds zes malen met zekerheid gezien.

9.

Sluiten