Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

THERAPIE.

recidieven krijgt, grijpen die den lijder niet zoo sterk aan, zoodat werkelijk liet contrast tusschèn het verloop dezer meer slepende vormen in de koelte of in de warmte zeer treffend is. Toch zal men voor de zeer zware en de hardnekkige vormen ook hier het verlof naar Europa niet kunnen ontberen.

Het spreekt wel van zelf, dat hiermede dit onderwerp lang niet is uitgeput. Ik moet het echter bij deze algemeene wenken laten; alles komt hier aan op een juist oordeel over den toestand van den lijder, dus op strenge individualiseering, en dat laat zich veel beter aan het ziekbed dan in een theoretische voordracht doen, wij zullen nog gelegenheid genoeg hebben, om in concrete gevallen het al of niet wenschelijke of noodzakelijke daarvan te overwegen.

LITERATUUR.

In de eerste plaats wil ik hier enkele werken over de tropenpathologie in haar geheelen omvang noemen, ten einde niet genoodzaakt te zijn, deze bij elk hoofdstuk weer opnieuw aan te halen.

Voor een eerste kennismaking met tropische ziekten acht ik Manson'S Tropical diseases (4tli Ed. London 1907) beslist het beste. Het is beknopt en zeer helder. Verder noem ik als zeer goed Scheube, Die Krank heiten der warmen Land er (3e Aufl. 1003', waarin echter m. i. het hoofdstuk „malaria" minder gelukkig is behandeld ; — le Dantec, Précis de pathologie exotique, (2e Ed. 1905i, en als handboek, Mense, Handbuch der Tropen k r a n k h e i t e n, 3 Bande, 1905,06, waarin enkele hoofdstukken voortreffelijk zijn, andere minder goed.

Van het handboek van van der Burg, D'e geneesheer in Nederlandsch-indië, is het tweede deel (18i>7i een tropenpathologie. Het is verouderd.

De lezing van het eerste deel van dit werk is aan onze jonge tropen-artsen echter ten zeerste aan te bevelen, omdat het in aangenamen vorm tal van bijzonderheden op allerlei gebied over lndië en zijn bewoners geeft, waaruit men zeer veel nut kan trekken.

Sluiten