Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZWARTWATERKOORTS.

R. Chloroform. 4.—

p.g. arab. q. s.

aq. 225 —

sir. spl. 25.—

m. d. alle 10 min 1 lepel tot lichte chlorof-intoxic.

Het chloroformwater, dat wij in den regel gebruiken, is^ iets zwakker, nl. 1 op 250.

Tegen de niet zelden optredende onrust en slapeloosheid zijn narcotica aanbevolen, met name morphine of chloralhydraat. Ik ben voor beide wat bang; het is mij éénmaal overkomen, dat ik een patiënt met zwartwaterkoorts, die al drie etmalen niet geslapen had en die zeer onrustig was, een goeden nacht wilde bezorgen door hem chloral toe te dienen; voorzichtigheidshalve vroeg ik echter eerst nog aan een collega, den patiënt te onderzoeken en mij mede te deelen, of hij ook bezwaar zag in toediening van dit slaapmiddel. Daar de pols zeer goed was, deelde hij mijne meening, dat dit zonder bezwaar kon geschieden. Wij gaven den man één gram chloral, wat volstrekt geen invloed had op zijn onrust, terwijl hij midden in den nacht plotseling overleed. Natuurlijk behoeft de dood hier volstrekt niet het gevolg geweest te zijn van de toediening van chloral, maar het heeft mij toch een beetje huiverig gemaakt om het in dergelijke gevallen weer te geven. Ik maak mij natuurlijk hier zelf schuldig aan de zooeven veroordeelde gevolgtrekking van conclusiën te trekken uit een enkele waarneming, maar ik geloof toch, dat ik, als het noodig is, bij een dergelijk geval liever morphine zou geven, in de hoop, dat dit beter afloopt. Bij teekenen van hartzwakte, die bij deze patienten zeer dikwijls voorkomen, zijn excitantia strict aangewezen, natuurlijk in de eerste plaats kamfer in onderhuidsche inspuitingen, verder caffeine en strophantus. De digitalis is hier minder op haar plaats, omdat dit te laat werkt. Waar de diurese zeer gering wordt, zal men trachten door afleiding op het darmkanaal uraemie

Sluiten