Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

punt der toonschaal aangeven, dat de mensch met zijne stem niet meer kan halen, terwijl ook de spraakweg bij iederen mensch ongeveer hetzelfde karakter heeft en ook altijd schjjnt gehad te hebben ; maar toch is ook weder do zoogenaamde articulatiebasis bij de menschen zeer verschillend en is bij den een dit, bij den ander dat spraakorgaan wat meer of wat minder ontwikkeld. Daardoor klinken dan ook dikwijls dezelfde woorden in den mond van verschillende personen zeer vorschillend, en is er wel degelijk een zekere aanleg en in elk geval eene fijnheid van opmerking noodig, om den toon van anderen, de klankkleur eener vreemde taal nauwkeurig te kunnen nabootsen. Er zijn menschen, die er zelfs na lange oefening volstrekt niet in slagen, bepaalde klanken of klankverbindingen uit te brengen.

Bij het psychologisch verschil vergeleken, is echter dat phonetisch verschil nog maar onbeduidend, omdat het veld, waarop de geest zich met het vormen van zijne voorstellingen en gedachten beweegt, zoo oneindig veel ruimer is, dan het gebied, waarop de spraakorganen werken. Als bouwstoffen voor het vormen van voorstellingen heeft men naast de innerlijke gewaarwordingen ook do indrukken der buitenwereld, door de zintuigen overgebracht, en verder do reeds gevormde en in het geheugen bewaardo voorstellingen, op de meest verschillende wijzen aan andere geassocieerd.

Geene twee menschen beschikken over volkomen hetzelfde aantal voorstellingen , en de voorstollingen van den een zijn ook nog geenszins volkomen gelijk aan die van den ander. Roept ook een eigennaam ons evengoed als ieder ander, die den door dien naam aangeduiden persoon kent, denzelfden persoon voor den geest, het is toch buiten twijfel, dat wij ons het beeld van dien persoon anders zullen voorstellen, dan een ander doet; dat voor ons zijne kenmerkende eigenschappen zullen verschillen van hetgeen anderen zjjne karakteristieke hoedanigheden zullen achten, daar wij de voorstelling van dien persoon bij de eerste waarneming anders hebben gevormd (geappercipeerd), dan anderen. Beantwoordt aan eenen soortnaam bij ons ook over het algemeen dezelfde groep van voorwerpen als bij anderen , het kan nauwelijks anders , of de altijd wat nevelachtige grenzen, waarbinnen wij die soort besluiten, zullen bij anderen iets enger of iets ruimer zjjn, en wat voor ons het hoofdkenmerk van die soort is, schijnt anderen dikwijls eene meer ondergeschikte eigenschap. De vroeger gevormde voorstellingen tooh, door de spraak-

Sluiten