Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vandaar, zelfs bij eenheid van oorsprong, zulk een groot aantal van m woordenschat en zinbouw, in uitspraak en voordracht van elkaar afwijkende talen. En toch kon de eenheid van oorsprong zich met geheel verloochenen. Evenals er continuïteit heerscht in het enken van den enkelen mensch, heerscht zij ook in het denken der menschheid. Twee stammen, die zich van elkaar scheiden, nemen op ïunnen weg de taal mede, die te voren hun gemeenschappelijk igendom was, en die vroegere taal blijft onverbiddelijk de grond6 ag Van hunne latere taal, zoolang zij althans hunne taal niet prijs geven voor die van andere volken. Tusschen talen van gemeenscbappe ijken oorsprong blijft verwantschap bestaan en, bij den tegen-

woordigen stand der taalwetenschap, ook nog in vele gevallen naspeurbaar. 6

Een volk echter kan onder den druk der overheersching door een ander volk ook zijne taal verruilen voor die van zijnen overheerscher, zooals ook een individu zijne moedertaal geheel of gedeeltelijk kan vergeten, wanneer hij buiten zijn vaderland, afgezonderd van zijne andgenooten, do taal van zijne omgeving moet aannemen. Natuurlijk gebeurt dat met op eens en zelden volkomen, en vooral bij de volken is er een lang tijdsverloop noodig om hunne natuurlijke taal te vereeren en eene vreemde over te nemen; maar dat het niet zelden gebeurd is, bewijst ook weder de geschiedenis, die ons weet te vertellen, dat de Galliërs eene Romaansche, de Britten eene Germaansche en de Bulgaren eene Slavische taal aannamen, ofschoon de laatste niet eens tot het zoogenaamde Kaukasische of Arische ras behoorden e geschiedenis waarschuwt ons dus tevens, dat wij uit de stamverwan schap van volken alleen niet terstond tot de stamverwantschap van hunne talen mogen besluiten.

Voor eene taal geheel verleerd is, is de andere niet volkomen aangeleerd. Strikt genomen toch kan een mensch slechts in öene taal zijne voorstellingen en gedachten uiten , omdat deze in zijnen geest met bepaalde spraakklanken inniger geassocieerd zijn, dan met andere, en de daarmee meest geassocieerde, dus die van zijne eigene taal er ook alleen volkomen aan beantwoorden. Dat neemt echter niet' weg dat woorden, uitdrukkingen en zinswendingen van eene vreemde taal langzamerhand die van de eigen taal kunnen verdringen, evenals

dat voor nieuwe voorstellingen dikwijls gemakshalve woorden uit eene

vreemde taal worden overgenomen, niettegenstaande het mogelijk en ook beter zou geweest zijn, aan den woordenschat van de eigene taal

Sluiten