Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijke, subjectieve gewaarwordingen, tevens gebruikt om de voorstellingen van die gewaarwordingen aan te duiden, 2e voorstellingswoorden ter aanduidin: van de objectieve indrukken, uit de buitenwereld ontvangen en gebruikt ter benoeming van hetgeen in die buitenwereld als oorzaak van die indrukken werd beschouwd (de praedicatieve wortels) en 3e. voorstellingswoorden ter aanduiding van de betrekkingen der voorstellingen van do beide vorige klassen (de demonstratieve wortels).

§ 3. Woordvorming door Samenstelling.

Uit het gering aantal grondwoorden of wortels in den eenvoudigsten vorm heeft zich in allerlei talen een rijke woordenschat ontwikkeld, die zich in de levende talen nog steeds uitbreidt. Alle woorden van het Indogermaansch kan men tot minder dan vijfhonderd wortels terug brengen, die dan nog voor een groot deel samengestelde wortels schijnen te zijn, en eene van de talen dier groep, het Engelsch, bezit omstreeks honderd duizend woorden '). Door welk middel nu heeft zich de mensch zulke rijke talen uit zoo weinig grondwoorden gevormd ?

Steinthal heeft terecht als het machtig toovermiddel ter woordvorming de apperceptie aangewezen, d. i. het opnemen van nieuwe in woorden uitgedrukte voorstellingen bij of in reeds bestaande, dus het verbinden en samensmelten van voorstellingen, waaruit dan weer nieuwe te voorschijn treden. De eenvoudigste wijze nu om voorstellingen met elkaar te verbinden, is zeker, ze onmiddellijk na elkaar te noemen en door een korte pauze of door bepaalde articulatie te kennen te geven, dat ze bij elkaar behooren. In dat geval toch geven beide woorden ééne enkele voorstelling te kennen, zij het ook eene samengesteldo.

Spreken wij van vijf en tien mensehen, dan stellen wij ons twee groepen van menschen voor : eene kleinere en eene grootere; maar spreken wij van vijl tien mensehen, dan hebben wij slechts eéne voorstelling, zij het ook uitgedrukt door een samengesteld woord,waarvan ieder deel op zich zelf eene voorstelling zou kunnen wekken. Ook de Goten gebruikten de samenstelling fimftaihun ter vertaling

') Volgens Skeat, Concise Eli/niologiral Dictionary of the English Language. London 1882, p. 588.

Sluiten