Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

l'Jtf' r; oblT? °°k b,j «»»•«te

naast geel, kaal, scheel, »««/, en soms bij ta' "

:::rf /;het Ersch — ■» «tjïïïï

vL'Jt l! V"' yeÜ0W' Call0w> faU™ en na, rol g 11 krachtig moet zich m onze taal tusschen r en volgende

omdat 1na 1 en,klemt°0n de svai'abhakti ontwikkeld hebben dat daardoor de voorafgaande lettergreep open en de vocaa

volkomen geworden is, terwijl svarabhakti van later tijd de vocaal

der voorafgaande lettergreep onvolkomen laat. Wie m, uitspreekt

eng, bewaart toch het onvolkomen karakter der korte e

wrrz1^ (0t rthoni'ohd- ^ («ot

(A-s 'foni Ohd 1 \'°r' (Got' kaurn' 0s- kom), torn

kof ren , SÏ ' *T'

tor*., lanteren (later en,,rf (later den '

en, b, latere uatstooting van die toonlooze e, doom, hoon, w"'

o>«, Waam en gebleven. Ook bij andere woorden'

waarbij de svarabhakti-, nooit geschreven is, al de rekk 11'

« rwg^d. tlinl op iraelfd. -taj»

VT" ' k00rts' *<><»* en bij aarde

i^de ' enz., waarde'

mJ de « uit e is voortgekomen.

Meer dan door ons werd de svarabhakti-vocaal door onze voorvaderen m 't schrift afgebeeld. In de middeleeuwen en de 1 6eUW vmdt men haar zeer dikwijls tusschen g en l of voo'r V) WaDneer ^ W°°rden "let 91 °f gr beSinnen, bv. in gelas

gevair;nmrrtV0°; maar ookherh™ldelijk in andere

gevallen, t meest bij Amsterdamsche schrijvers als Bredero en

n e , maar toch ook bij andere, zooals bv. bij Cats, die haar aal hneeftV:rZen f T» In

eit zij zich vooral vóór de uiteamyon i.-i ;• j 7. Jr' r"T''1' bV' k:j Ugnfmis <in '» AmaèriMuch"bègrlf-

m2 ZT'v "e,m*' CWW> ™r de l

ned.a voortgekomen tenui, zich „og „0 ™

dlTrD"'"t' V*" d"* ""

liike , van '1"',"Le'"dl '«"kter der onduide-

t bewijzen 'vl'f ' ""'"f" « '»»"»»«

te De wijzen. jongeren drtum i, ook de Ji(j . . .

Hoogdmtach heeft ontwikkeld v«r de ,• in lettergrepen, w„ri»

Sluiten