Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo lijdelijk liet Russische volk was. het nationaal gevoel, hoewel het zich weinig openlijk uitte, was er nog altijd even sterk. Misschien wel juist omdat de massa nog in zulke primitieve toestanden verkeerde, zoodat de nationale eigenaardigheden in volle kracht bleven bestaan. Nog merkwaardiger was het, dat dit gevoel van nationale eenheid zoo spoedig overging op de nieuw gewonnen onderdanen van het Russische rijk. Dat in de streken, die door de verdeeling van 1'olen Russisch waren geworden, voor het grootste gedeelte binnen betrekkelijk weinige jaren de massa Russisch was geworden, zoodat er geen sprake was van een krachtigen steun te verleenen aan den opstand in het koninkrijk Polen, was zoo vreemd niet. l)e massa der bevolking was daar Klein-Russisch en behoorde van ouds tot de Grieksche kelk. zij het dan ook tot de zoogenaamde geüniëerde.

De Polen waren daar in Volhvnië en Podolië eerder als vreemdelingen te beschouwen. (Jok in Littauwen was dit eenigermate het geval. In de Oostzee-provinciën waren alleen de adel en de stadsbevolking Duitsch, de massa van liet landvolk bestond uit Slaven en zag in de Duitschers eerder onderdrukkers dan laudgenooten.

In Finland was liet natuurlijk anders, hoewel daar een reactie, .en wel tegen het Zweedsche element, plaats had, echter niet ten gunste van het Russisch, maar van het Finsch. Het land bleei onder Nicolaas in bijna alle opzichten zelfstandig. Evenmin tastte de regeering de voorrechten van de üuitsche bevolking der Oostzeelanden aan. Er werd daar niets veranderd. Maar merkwaardig was het, dat ook de pas ouderworpen bevolking in de Kaukasische en Aziatische gewesten zoo spoedig trouwe onderdanen van den keizer werden, ook de Mohammedanen, die langen tijd hun onafhankelijkheid wanhopig verdedigd hadden.

Zij voegden zicli veel gemakkelijker onder het Russische gezag, zoodra dit eenmaal gevestigd was, dan ergens elders liet geval was, waar beleiders van den Islam zich aan het gezag eener Europeesche natie moesten onderwerpen. Elk punt dat Rusland daar won, werd daarom van zelf een punt van uitgang voor verdere annexatie.

Onder Peter den Groote had reeds uitbreiding der grenzen naar de i! zijde vau Perzie plaats gehad, zijn opvolgsters echter hadden zich meer of tegen Turkije gewend, of vooral het oog naar Europa geslagen. Zij hadden ook de onderwerping van geheel Noord-Azië zien voltooien. Onder de regeeringen van Anna en Elizabeth was de Behringatraat bereikt, was Kamschatka al Russisch geworden en ge-

ivloed van rtusland op \.zië

Sluiten