Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afzonderlijke nationaliteit door de gevolgen van den Albigenzen-oorlog belet was geworden. Maar hoewel niet meer iu verband met hun stamgenooten over de bergen, hadden de Catalanen steeds hun taal en zoo lang mogelijk hun zelfstandigheid behouden. Zelfs de vereenicins met Arragon had die niet geschaad. Zij hadden al de Middeleeuwen door zich onderscheiden als stoute zeevaarders en vermetele krijgslieden, üe handel van Barcelona was langen tijd de aanzienlijkste in het westelijk bekken der Middellandsche zee geweest. Voor dezen was het eerst een zeerecht in vaste vormen gebracht, dat de geheele wereld door bleef gelden, tot aan den nieuweren tijd

En niet minder dan in handel en zeevaart, muntten de Catalanen van oudsher uit in de bewerking van de minerale schatten, die hun bergen verborgen, zoodat Barcelona altijd een stad van nijverheid was geweest. Ook thans was dit de eerste plaats iu Spanje waar de moderne

industrie zich ontwikkelde.

üe natuurlijke onafhankelijkheidszin der Catalanen, die zich slechts zeer noode, bij het einde van den Spaanschen successie-oorlog, door de vereenigde 'strijdkrachten van Spanje en Frankrijk hadden laten dwingen tot overgave hunner oude voorrechten, vond nieuw voedsel in de vereeuiginsr op één punt van talrijke groepen werklieden. Voortdurend in aanraking met Zuid-Fransehen en Italianen, zich niet een gevoelend met de overige Spanjaarden en allerminst zoozeer als dezen verknocht aan de dynastie, waren de Catalaansche arbeiders toen even toegankelijk voor de republikeinsche propaganda als later voor die der socialisten en anarchisten. Zij waren haast nog meer dan de andere Spanjaarden geboren intransigenten. En tegelijk werkte de herinnering aan de oude zelfstandigheid ten gunste van federalistische begrippen, die anders in Spanje hoogstens een historisch recht van bestaan hadden. Van toen af werd dan ook Catalonië en in het bijzonder Barcelona een middelpunt van revolutionaire bewegingen, in beslist democratisch-republikeinschen geest, die zich van hier uit over liet overige Spanje verspreidden. Evenwel, in de eerste jaren van sa bella's regeering was de trouw der Spanjaarden aan de dynastie nog ongeschokt. Maar het zedelijk gedrag der koningin, van haar neei en"echtgenoot, die den titel van koning voerde, maar niet de macht er van had, van haar moeder en natuurlijk van het geheele hot, was van dien aard, dat de persoonlijke achting voor haar hoe langer hoe meer afnam. Zelfs de energiekste ministers vermochten niets tegen

Sluiten