Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sluiten dier vergadering werkelijke rechtskracht en werkelijk gezag bij te zetten. Dat dat verzuimd was, sprak van zelf. Voor het oogenblik beijverden zich de regeeringen om het hardst de wenschen der natie niet alleen in te willigen, maar zelfs te voorkomen. Niemand dacht aan de mogelijkheid, dat iemand, hetzij regeering of persoon, zich tegen den uitgesproken wil der natie zou verzetten. De regeeringen dachten om niets anders dan om liet redden van haar bestaan, en dat viel velen bezwaarlijk genoeg. Zij hadden in den eersten schrik, onder den druk der algemeene uitbarsting, zooveel concessiën gedaan, dat zij voor 't oogenblik machteloos waren en hoogstens de beide groote mogendheden eenigermate tegenover het buitenland den schijn bewaarden van werkelijke souvereine machten te wezen.

Thans, in de lente van 1848, moesten zij haast overal verkiezingen laten plaats hebben, zoowel voor de vergaderingen, die in eiken staat de nieuwe grondwetten zouden maken, als voor het rijksparlement. * Maar zekerheid, dat zij het werk dier vergaderingen zouden aannemen en daarop haar zegel drukken, hadden zij niet gegeven, in Frankrijk was dat heel anders; daar was de Nationale Vergadering zelve de regeering; zoo er een besturend lichaam buiten die vergadering werd opgericht , zoo was die oprichting het werk dier vergadering en had dus dat lichaam geen andere macht dan die, welke die vergadering haar delegeerde. Maar in üuitschland waren de regeeringen blijven bestaan. De natie had duidelijk getoond dat zij ze geenszins wilde vernietigen, daargelaten nog of zij dat kon. Het gevolg was, dat zoowel in de afzonderlijke staten als in de gemeenschap de nieuwe regeling wel kon worden gemaakt door de daartoe door volk èn regeeringen bevoegd verklaarde vergaderingen, maar dat die nieuwe regeling slechts kon worden ingevoerd met medewerking der regeeringen. Geschiedde dat niet, dan was alles wat die vergaderingen, het rijksparlement zoowel als die der afzonderlijke staten, tot stand brachten, misschien niet nutteloos, maar zeker krachteloos.

Maar zulke bedenkingen werden in die dagen door niemand uitgesproken , en toen in April en Mei al die vergaderingen, de een wat vroeger, de ander wat later, bijeen kwamen, twijfelde niemand of men was op den juisten weg om aan het gemeenschappelijke Duitsche vaderland en aau de Duitsche staten de plaats te verzekeren, die hun in de wereld toekwam, door vestiging van een in de overeenstemming van volkswil en regeeriugsmacht wortelende nieuwe staatsinrichting.

Sluiten