Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lieten, stond te vreezen, dat Frankrijk zijn stem zou laten gelden, en zeker niet ten voordeele van Duitschland. Ook in Engeland wenschte Palmerston een ophouden der vijandelijkheden en bood ziju diensten als bemiddelaar aan. De Oostenrijksche regeering verklaarde in vrede met Denemarken te zijn en weigerde elke inmenging. De Zuid-Duitsche regeeringen legden wel geen beletselen in den weg aan de vorming van vrijkorpsen en het houden van volksvergaderingen ten gunste van Sleeswijk-Holstein, maar wachtten zich voor elk optreden. Alleen de Noord-Duitsche hadden door een deel harer bondscontingenten de Pruisische operatiën laten ondersteunen.

Pruisen was dus zoo goed als geïsoleerd. Daar hij in geen geval een oorlog wenschte, besloot Frederik Willem liever te onderhandelen. Te eerder, omdat de Pruisische handel, tengevolge der ingestelde Deensehe bloccade en het opbrengen der Pruisische koopvaarders, groote verliezen leed. Het gemis aan een zeemacht deed zich smartelijk gevoelen, maar was niet te verhelpen, al begon ook overal in Duitschland een beweging, om door patriotische gitten een Duitsche vloot bijeen te brengen. De Deenen hielden vol, zij weigerden elke onderhandeling, zoolang de Duitschers Jutland bezet hielden. Na lang wegen en wikken werd aan dien eisch door de Pruisen voldaan en Jutland ontruimd.

Zoo stonden in Sleeswijk-Holstein de zaken, toen den 18"'" Mei de ^ afgevaardigden van het Duitsche volk in de 1'aulskerk te 1'rankiort bijeen kwamen. Den volgenden dag kozen zij Hendrik von Gagern tot voorzitter.

l)e vergadering was in den vollen zin des woords een vertegenwoordiging van het Duitsche volk met al zijn partijschakeeringen. In die dagen hadden de partijen zich natuurlijk nog niet gevormd, maar de keus van Gagern bewees voldoende dat de gematigde liberalen er den meesten invloed bezaten. De vergadering had ruim 600 leden moeten tellen, maar de Tschechische districten in Boheme hadden geweigerd tot de verkiezingen mede te werken, zoodat er ruim een twintigtal minder aanwezig waren. Daaronder velen van de bekwaamste mannen van Duitschland. Opmerkelijk was het hoeveel geleerden, vooral professoren aanwezig waren, met name bijna alle bekende namen op het gebied der historische en politische wetenschap. De meeste leden hadden een hoog denkbeeld van hun plicht en hun recht, maar niet minder van hun macht. Geroepen om de staatsinrichting van het

De eerste andelingen van het Duitsche parlement.

Sluiten