Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Noord-ltalië na Sardinië'E nederlaag.

maar 't was tocli hard. Doch vau tegenstand was geen sprake, want voor hen was nu geen keus meer dan tussehen onderwerping aan Hongarije of opgaan in Oostenrijk. Daarom schikten zij zich in het onvermijdelijke. In hun haat tegen Hongarije bleven zij den keizer trouw, maar zij deden het voortaan zonder enthousiasme. Met de Slavische droomen was "t. voor langen tijd voorbij.

Ln die dagen kon men dikwijls hooren zeggen, dat het eigenlijke Oostenrijk alleen in het leger te vinden was. Eu in het bijzonder in het leger in Italië, waar nog altijd Hongaar en Kroaat, Tschech en Duitscher schouder aan schouder stonden, bereid tot eiken dienst voor den keizer en het huis Oostenrijk. De geoctrooieerde constitutie was nauwelijks afgekondigd of dat leger toonde opnieuw, dat het op het oogenblik eigenlijk de eenige grondslag was, waarop het vreemdsoortige gebouw van den Oostenrijkschen staat rustte.

Zoodra had niet de oorlog in Noord-ltalië een voor Oostenrijk beslist gunstige wending genomen, of Frankrijk had getracht tusschenbeiden te komen. Niet ten gunste vau Sardinië evenwel, maar van de republikeinsche partij, met het kenlijke doel, in Italië den invloed der Fransche republiek te stellen in de plaats van het gezag der Oostenrijksclie monarchie. Natuurlijk dat, Palmerston terstond bij de hand was om aan die bemiddeling deel te nemen; alleen op die wijze hoopte hij den Kuropeeschen oorlog te kunnen voorkomen, welke zoo licht uit de Fransche inmenging kon ontstaan. Het gevolg was geweest, dat de opnieuw aangeknoopte onderhandelingen geen invloed hadden gehad op den loop van den oorlog. De Fransche regeeriug voelde zich daarenboven volstrekt niet in staat tot een krachtig optreden; het Alpenleger telde in Juli hoogstens 25,000 man, en van versterking was, zoo kort 11a het bedwingen van den Juni-opstaud, geen sprake. De snelle beslissing in Italië, de wapenstilstand vau Salasco en het opnieuw bezetten van Loinbardije riepen een geheel anderen toestand in het leven, en de pogingen der bemiddelende mogendheden zouden geheel nutteloos zijn geweest, wanneer de toenemeude verwarring in de Oostenrijksclie monarchie en de dreigende breuk met Hongarije de keizerlijke regeeriug niet genoopt hadden tot het aannemen van een vredelievende houding. Zoo bleven de onderhandelingen haar tragen gang gaan, het gelieele najaar door. Groote moeilijkheid veroorzaakte Venetië, dat, 1111 het opnieuw den republikeinschen

Sluiten