is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegenstand dan bij den koning. In Februari werden eindelijk de voorwaarden, welke Ferdinand zich bereid verklaarde te verleenen, bekend, maar door letterlijk alle Sicilianeu eenparig verworpen. Met algemeen enthousiasme werd de 298,B Maart begroet, de dag waarop de vijandelijkheden hervat konden worden. En als enthousiasme den strijd had kunnen beslissen, zou zeker de zege voor Sicilië niet uitgebleven zijn. Maar de overmacht van Filangieri's krijgsmacht te land en ter zee was te groot en de aanvoering van den Poolsclien emigrant Mieroslawski, die kort te voren in Posen tegen Pruisen had gestreden en het weldra in de Palts voor de republiek zou doen, was, niettegenstaande zijn ijver en dapperheid, niet meer dan middelmatig. Den 3de" April werd Taormina veroverd en verbrand; den 61,en Catania, de grootste stad der oostkust, met storm ingenomen, waarbij vreeselijke tooneelen voorkwamen. De onmogelijkheid van verderen tegenstand bleek zoo duidelijk, dat zelfs steden als Syracuse dien niet meer beproefden en Filangieri in het binnenste van het eiland kon binnenrukken. Het parlement te Palermo liet nu den moed zinken en nam de bemiddeling van den Franschen admiraal Baudin aan, hoewel de regeering zich daartegen verzet had en thans afdankte. Haar opvolgers waren veel minder warme patriotten, die zich, evenals de gezeten burgerij van Palermo, maar al te zeer door de beloften van Ferdinand lieten verleiden. Tegenover hun maatregelen om verderen tegenstand te beletten, werd wel door de gewapende macht verzet geboden, maar zoo ontstond een tweedracht die krachtig handelen onmogelijk maakte. Ruggiero Settimo, die voor een oogenblik opnieuw aan het hoofd van een voorloopig bestuur trad, kon zelf niet anders doen dan in handen der stedelijke regeering afdanken en met de hoofden der patriotten en velen die zich gecompromitteerd achtten het eiland verlaten. Toch duurde het nog lang, tot den 15,ie<, Mei, eer Filangieri Palermo kon bezetten. Maar toen bleek bijna terstond hoe weinig Ferdinands beloften golden. Sicilië werd feitelijk weder een Napolitaansche provincie.

In de andere helft van het op deze wijze herstelde koninkrijk der Beide Sieiliëu, bestond onderden dekmantel van de constitutie reeds lang een absoluut bestuur, uitgeoefend door militairen en politie, dat zich de grootste willekeur veroorloofde; de persoonlijke veiligheid van ieder die bij de regeering of liever bij den een of anderen machthebber slecht stond aangeschreven verloor eiken waarborg. Het parlement liet de regeering echter voortbestaan en zijn vergaderingen hou-