Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beslist ultra-democratisch karakter. De Saksische troepen waren te zwak otn alleen weerstand te bieden; eerst de komst van Pruisische gardetroepen uit Berlijn maakte het mogelijk, dat na zes dagen van verbitterd vechten op den 9lle" Mei de orde onder geweldig bloedvergieten en groote verwoesting hersteld werd.

De Nationale Vergadering was intusschen zoozeer onder het gezag der radicalen geraakt, dat zij de tusschenkomst van Pruisen in den Dresdener opstand (welke door den koning van Saksen op grond der Bondsacte was ingeroepen) als een «rijksvredebreuk" brandmerkte en in kwalijk bedekte termen den opstaud, zoowel in Saksen als in de Palts, wettig verklaarde. Den conservatieven en gematigd liberalen afgevaardigden begon het te benauwd te worden; er wareu gewoonlijk reeds niet meer dan een goede 300 leden aanwezig, en het besluit, dat slechts 150 leden behoefden aanwezig te zijn om een rechtsgeldig besluit te nemen, bewees genoeg hoezeer het eigenlijk al een minderheid was die bijeen was gebleven. Ouder zulke omstandigheden konden Gageru eii zijn ambtgeuooten niet langer minister blijven; den 10*>» Mei stelden zij hun portefeuilles ter beschikking van den rijksbestuurder, die, thans uitsluitend om Oostenrijks belang denkend, zich wel wachtte af te treden, maar integendeel zich beijverde opvolgers voor hen te vinden. Het kwam er op aan den schijn te bewaren, dat er een ceutraal-bewind bestond, ook al had het niets met het Parlement te doen.

Intusschen breidde zich de beweging ten gunste der rijksconstitutie steeds verder uit; op tal van plaatsen eischten druk bezochte volksvergaderingen algemeene wapening ter handhaving van de rijksconstitutie tegen de regeeringen. In de Rijnprovincie en in Silezië droeg de beweging een uiterst bedenkelijk karakter, niet alleen door hevige, niet dan met bloedvergieten te bedwingen oproeren, maar ook door de weigering der landweerplichtigen om op te komen op bevel der regeering. In de Beiersche Palts had op den l8l,n Mei een groote volksvergadering te Kaiserslautern formeel de gehoorzaamheid aan de Beiersche regeering opgezegd, op grond dat deze de erkenning der rijksconstitutie geweigerd had; er werd een comité uit verschillende vereenigingen als voorloopige regeering ingesteld, aan welke zicli het geheele land onderwierp. De Nationale Vergadering billijkte het optreden van den commissaris der rijksregeering, die zicli openlijk aan het hoofd dezer beweging had gesteld. Zij werd nu hoe langer hoe

Sluiten