Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer een partij vergadering van radicalen, de gematigden werden steeds overstemd. Zelfs de opstand in Baden vond bij haar geen afkeuring. En toch ging die meer van het door de republikeinsche propaganda gedemoraliseerde leger dan van de bevolking uit en was hij gericht tegen een vorst, die de eerste was geweest om de rijksconstitutie, zelfs lang voor zij gereed was, als bindend voor zicli en zijn staat te erkennen, zelfs voor het geval, dat zij beider zelfstandigheid aanzienlijk beperkte. Daar ontbrak dus ten eenemale de rechtsgrond, die elders, zelfs te Dresden, met meer of minder recht kou worden aangevoerd. Voor het oogenblik echter ging alles in Zuidwest-Buitschland zooals de republikeinen maar konden wenschen In Baden trad het leger, zelfs een aantal jonge officieren, aan de zijde der revolutie, en moest de liberale groothertog met zijn familie in der haast vluchten; het geheele land erkende het gezag van het comité der volksvereenigingen. In Wurtemberg scheen iets dergelijks aanstaande, vooral sedert men de overbrenging van den zetel van het Parlement uit het door de rederingen bedreigde Frankfort naar Stuttgart verwachtte.

De houding der Pruisische regeering gaf voldoende aanleiding tot die verwachting. Prederik Willem was intusschen met een plan tot oprichting eener Duitsche Unie voor den dag gekomen en had daarop den 14jBn het mandaat der afgevaardigden ter Nationale Vergadering voor geëiudigd verklaard, een voorbeelddat weldra door de koningen van Saksen en Hannover gevolgd werd. Daardoor was de gematigde partij in de vergadering tot een betrekkelijk kleine minderheid geslonken. Gagern, Bahlmann en hun nog overgeblevene volgers uit de kleine staten gaven nu te kennen, dat alle wettige middelen om de constitutie te handhaven uitgeput waren en dat er dus voor hen niets overbleef dan hun ontslag te nemen. Bijua alleen radicalen bleven nu nog zitting houden, maar dezen konden niet veel anders doen dan protesteeren, zoowel tegen de handelingen van den rijksbestuurder, wiens nieuw ministerie, louter onbekende of niet wel ter faam staande personen, eerder algemeenen spot dan verontwaardiging verwekte, als tegen die der Pruisische en der daarmede verbonden regeeringen.

Reeds naderden de Pruisische troepen Frankfort en kwamen in botsing met de revolutionnaire '/verdedigers der constiutie aan de Paltssische urenzen. De republikeinen wilden echter den strijd niet opgeven en met hen stemden enkele andere leden, die meenden ook door

Sluiten