Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sleeswij kHolstein.

1 ]

}

t l C l b ( (! ti u

Si b o

O

scnap en in hel praktische leven. Amerika heeft niet weinig door die emigratie gewonnen.

De orde was in Duitschland hersteld door het krachtig optreden van ruisen. Alleen daaraan dankten de overige regeeringen dat zij even voortbestaan. Maar Pruisen oogstte daarvoor geen dank. Het had de reactie voorbereid, het moest weldra beleven, dat die zich in de eerste plaats tegen zijn overwicht in Duitschland wendde.

Bijna op denzelfden tijd dat de Frankforter keizerskeus de verdeeldheid m Duitschland in openlijken strijd deed uitbarsten, was Duitschand verplicht om opnieuw de wapens op te vatten tegen zijn stoutmoedigen tegenstander uit het Noorden. Het geheele najaar van 1848 waren onderhandelingen gevoerd over het verkrijgen van een vrede. Rusland en Engeland hadden daarbij ijverig medegewerkt en de Pruisische en zelfs de Duitsche rijksregeering te Frankfort bewogen, in beginsel toe te stemmen in de geheele zelfstandigheid van Sleeswijk, dat slechts door een persoonlijke unie met Denemarken, maar in het geheel met met Holstein verbonden zou zijn. Deze van Denemarken ilkouistïge voorslag vond nergens grooter tegenkanting dan in Sleeswijk

' de Deensche noordelijke streken uitgezonderd.

Het sedert den wapenstilstand van Malmoe ingesteld bestuur over Deide hertogdommen had daar het zijne toe gedaan; onder den Pruinschen generaal Bonin was het Sleeswijk-Holsteiusche leger tot een liet te verachten, wel georganiseerde krijgsmacht gemaakt, en de vastberadenheid der partij van Up ewig ungedeelt was met den dag grooter geworden. De publieke opinie in Duitschland steunde haar ut alle macht; de Duitschers hoopten in 1849 in staat te zijn weldra '°k ter zee den strijd te kunnen aanbinden, want er was reeds een >egin gemaakt met de organisatie eener Duitsche vloot. De aartshertog-rijksbestuurder kon ook niet beletten dat, niettegenstaande ostemijk zich openlijk aan de zijde van Denemarken schaarde, Bchwarzeiiberg steunde overal de regeeringen tegen de rebellen), zijn ïgeering den Duitschen staten de verplichting oplegde, hun contingenten aar Holstein te zenden, toen het bleek dat de vrede toch niet tot ;and zou komen. Niet wegens de weerbarstigheid der bevolking van eide landen ot den invloed der Duitsche openbare meeuing, maar mdat Denemarken op den duur bij de onderhandelingen vooruitliep [) de vraag der erfopvolging, de personeele unie van Denemarken

Sluiten