Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weest, veel was nutteloos besteed aan aankoopen in het buitenland, die door de afsluiting geen resultaat leverden, veel was ook door slecht beheer verloren; willekeurige heffingen waren dikwijls noodig, wat de bevolking niet geestdriftiger stemde. Maar dit alles zou minder bezwaar hebben opgeleverd, wanneer er meer eendracht geweest was onder de leiders. Wel is waar was in den Rijksdag Kossuth geheel meester en waren de overige ministers hein geheel ondergeschikt, maar Görgei bleef een bijna vijandige houding tegen heui aannemen en met hem een aantal andere generaals, üe adel was over het geheel weinig ingenomen met het democratisch bestuur, dat feitelijk op Kossuth's alleenheerschappij uitliep. En wat het ergste was, bijna alle generaals waren in open oorlog met elkander en deden hun best elkander verdacht te maken of den voet te lichten. l)e plannen van den een werden door den ander terstond afgekeurd, en niet zelden was Kossuth, hoe weinig verstand hij ook van militaire zaken had, verplicht als scheidsrechter tusscheu hen op te treden en, om persoonlijke redenen, menigeen op een andere plaats te stellen dan hem toekwam, wat weder nieuwe grieven in het leven riep. Zoo verliep zonder nut de tijd, een betrekkelijk zeer lange tijd zelfs, welken het verbonden Oostenrijk en Rusland aan Hongarije liet. Kossuth proclameerde wel een "kruisvaartplan", volgeus hetwelk de geheele bevolking aan de verdediging zou moeten deelnemen en, met verwoesting van een deel van het land, den binnengedrongen vijand zou verpletteren of uithongeren, maar dit voortbrengsel van oratorische fantasie had niet de. minste uitwerking. De massa van het Hongaarsche volk toonde weinig geestdrift of offervaardigheid; zij zag den strijd lijdelijk toe. Voor de republiek voelde zij niets, wel voor de kroon van den heiligen Stephan. Het leger, hoe verdeeld ook de aanvoerders waren, was bereid te doen wat het kon. Daarenboven, Hongarije was een groot land, dat juist door zijn grootte en zijn weinig dichte bevolking den vijandelijken legers groote beletselen bood; het was niet in een paar weken te overweldigen, zelfs niet met zulk een verpletterende overmacht als er thans tegen in beweging werd gebracht.

lerwijl de Russen hun toebereidselen maakten en hun korpsen aan de Galicische en Zevenbergsche grenzen opstelden (slechts een gedeelte zou aan de Oostenrijksche hoofdmacht aan den Donau de hand reiken), bleven de Hongaren Ofen (Buda) belegeren, dat krachtigen tegenstand bood. Daar het er op aankwam het in bezit te hebben, eer de eigen-

Sluiten