Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leven te roepen, ais een inbreuk op de Duitsclie eenheid! Oostenrijk beloofde zijn bescherming aan iederen Duitschen staat, die zich door een dergelijke handeling van Pruisen en zijn bondgenooten bedreigd achtte.

Terwijl de Pruisische regeering zich zoo goed zij kon verweerde, handelden de middelstaten, voor wie dit optreden van Oostenrijk een ware uitredding was, onmiddellijk. Reeds in Februari 1850 waren de vier koninkrijken. Beieren, Saksen, Hannover en Wurteinberg (Saksen en Hannover, niettegenstaande zij erkenden uog door het Driekoningenverbond van 26 Mei gebonden te zijn!), het eens geworden over de grondslagen, waarop een nieuwe bondstaat naar Oostenrijks zin en onder Oosteniijks leiding kon worden opgericht, en sloten te Miinchen een verdrag om dit gezamenlijk aan Oostenrijk en Pruisen ter aanneming voor te leggen.

Tegenover dezen openlijken aanval stelde Pruisen zich te weer, door te Erfiirt op den 0st,n Maart de bij het ontwerp der Unie voorgeschreven vergadering van algevaardigden der bevolking te laten houden en door deze het haar voorgelegde ontwerp van grondwet reeds deu ]5den April in eens te doen aannemen. Terstond daarop werden de door den in die dagen steeds meer reactionnair gestemden koning geeischte veranderingen aangenomen. en daarop den ~9s,e" de vergaderins gesloten. In de geschiedenis heeft dit Erfürter Parlement weinig sporen achtergelaten. Zijn werk droeg geen blijvend karakter. Bisrnarck, in die dagen haast uog meer reactionnair eu monarchaal gestemd dan de koning, vond zijn deelneming er aan zelfs eeuigszins belachelijk. Toch was de vergadering en zelfs de wijze waarop zij zich schikte naar de wenschen van Frederik Willem, een bewijs hoe de in haar vooral vertegenwoordigde gematigd liberale Duitsche middelklasse zelfs toen nog alles liever zag, dan het herstel van den Bondsdag en de Oostenrijksche suprematie.

Daartegenover nam de vijandige gezindheid der Zuid-Duitsche koningen steeds toe en vond bij de bevolking hunner landen, ook bij de liberalen, geen tegenstand. Sedert Pruisen den opstand in Baden, de Palts en Sakseu had bedwongen, gold liet daar algemeen als de beul der reactie, wiens unie slechts een schoonschijnend lokmiddel was, om de Duitschers ouder het juk te brengen. En een verwijzing naar de binnenlaudsche staatkunde in Pruisen kon niet anders dan dit beweren bevestigen. Dat waren de gevolgen van Frederik Willems inconsequenties.

Sluiten