Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfs ingeval Rusland onzijdig bleef, de kansen weinig gunstig stonden, en niet onwaarschijnlijk ook om niet aan Frankrijk gelegenheid te geven zich in de Duitsche aangelegenheden te mengen en daardoor een geheelen omkeer van den staatkundigen toestand teweeg te brengen, wijzigde de Pruisische regeering haar voorslagen zoodanig, dat den 2d™ Juli te Berlijn tusschen Pruisen, zoowel voor zich zelf als in naam van Duitschland, en Denemarken de vrede geteekend kon worden. Bij dit verdrag werden de oude verdragen tusschen beide machten opnieuw van kracht verklaard en behielden beide partijen zich alle rechten voor, welke zij vóór den oorlog bezaten; de koning van Denemarken kreeg vrijheid om. als lid van den Duitscheu Bond, den bijstand der andere bondsleden tot herstel van zijn gezag in te roepen, en geweld aan te wenden als die bijstand geweigerd werd of zonder gevolg bleef. Bij een afzonderlijke overeenkomst werd bepaald dat de Pruisen en Zweden Sleeswijk onmiddellijk zouden ontruimen en de Pruisen binnen een bepaalden korten termijn daarna ook Holstein en Lauenburg. Daarentegen zouden de Deenen niet in Sleeswijk mogen binnenrukken, als dit ook niet van de zijde der Ilolsteiners geschiedde.

Deze traktaten, waarvan het laatste onmiddellijk werd uitgevoerd, verwekten begrijpelijkerwijs een algemeenen storm van verontwaardiging in de hertogdommen en bij de Duitsche patriotten. Maar de Pruisische koning en zijn ministers gevoelden zich bevredigd. Zij meenden alles gedaan te hebben wat mogelijk was onder de bestaande omstandigheden en gaven daarvan bewijs, door weinige dagen later bij de Engelsolie regeering een protest in te dienen tegen iiet denkbeeld, als zouden alle door den koning van Denemarken geregeerde staten deelen van het Deensche koninkrijk zijn. Dat was in bedekte bewoordingen uitgesproken in het protocol eener te Londen door de gezanteu van Frankrijk, Engeland, Rusland, Zweden en Denemarken gehouden conferentie, waarbij dezen zich voorbehielden zich te vereeuigen, zoodra de Berlijnsche onderhandelingen het beoogde doel hadden bereikt, om dan door de medewerking der machten den vrede blijvend te waarborgen, met handhaving der integriteit van Denemarken. Pruisen beschouwde dit als een verkrachting van het recht der hertogdommen en der Augustenburger lijn en weigerde het protocol te onderteekenen, en zelfs Oostenrijk volgde dit voorbeeld in den beginne, evenwel om andere redenen. Later voegde het zich bij de meerderheid.

De Holsteinsche regeeriug echter liet het niet bij protesten. Zoo-

Sluiten