Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE HOOFDSTUK.

HET BRITSCHE RIJK TIJDENS DE EUROPEESCHE REVOLUTIE.

Toen de Europeesche revolutie uitbrak, was het Vereenigd koninkrijk zoo pas een krisis te boven gekomen, zoo ernstig, als het sedert langen tijd geen had doorleefd, en vau zoo groote gevolgen, als maar weinige dergelijke gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis hebben gehad. Engeland had door de afschaffing der korenwetten voor goed gebroken met zijn economisch verleden en was een nieuw tijdperk van zijn bestaau ingetreden. Die economische frontverandering had de zegepraal bevestigd, welke de middelklassen in 1832 bij de parlementshervorming had behaald. Van nu af aan hadden deze voor goed de leiding der Britsche staatkunde in handen gekregen.

Het was een lange en bittere strijd geweest; alleen de groote daad van Peel, die begreep dat hij zijn partij moest opofferen aan wat hij het landsbelang achtte, had de zegepraal der liberale economische begrippen mogelijk gemaakt. Hij zelf had zich daarmede opgeofferd, want bij de eerste gelegenheid de beste deden zijn wraakgierige partijgenooten zijn ministerie vallen. Hij had het voorzien, maar toch gedaan wat hij zijn plicht achtte; thans trad hij terug en liet aan de liberalen of, zooals men nog altijd zeide, aan de Whigs, de leiding van den staat over. Maar al had het ministerie Russell slechts in zekeren zin voort te bouwen op de grondslagen die Peel gelegd had, een gemakkelijke taak had het in de eerste jaren niet. Integendeel, het jaar 1847 werd een waar beproevingsjaar, al verschaften ook de parlementsverkiezingen een grooter meerderheid aan het ministerie dan dit had durven hopen.

In de eerste plaats bleef Ierland de wondeplek. Wel kwam er in

Toestanden na de afsehafüng der koren-

wetten.

Sluiten