Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij den linkerflank der Russen en tegelijk hun verbindingslinie. \oor zij echter hier iets hadden kunnen ondernemen, trokken de Russen over den Don au terug. Een oogenblik scheen het dat zij zich in den Dobroedscha zouden willen handhaven, en daarom werd in Juli door de Franschen een poging gedaan ze van daar te verdrijven, die de droevigste gevolgen had. Want terwijl in het heete jaargetijde in het moerassige, half verlaten land hun troepen nutteloos vermoeid werden, (want de Russen haastten zich weg te komen) brak de cholera, die zij reeds uit Frankrijk schijnen te hebben medegebracht en die hun verblijf te Gallipoli al had doen verkorten, met ongekende hevigheid onder hen uit. Alleen de Franschen verloren meer dan 2000 dooden; talloos waren degenen die voor goed voor den dienst ongeschikt werden. Ook de vloot en het Engelsche leger werden besmet. Zoo kostte de onderneming verbazend veel geld en menschen en leverde geen vruchten op.

Ook ter zee toch was er niets van belang gebeurd. Wel had een beweerde schending van het volkenrecht door de militaire overheid van Odessa, de Fransche en Engelsche admiraals bewogen deze handelsstad te bombardeeren, maar dat verschafte roem noch voordeel. Zoo scheen de krijgvoering der bondgenooteu met onvruchtbaarheid geslagen. Want ook in de Oostzee ging het niet beter. Bij het volstrekt gemis aan tegenstand kon sir Charles Napier in de Bothnische, Finsche en Rigasche golven geeu heldendaden verrichten. De Russen hadden zoowel in de Oost- als in de Zwarte zee alle schepen in de havens gehouden en de bakens weggenomen. De Eugelschen waagden zich niet aan het forceeren der zwaar versterkte havens in volstrekt onbekende vaarwaters, en bepaalden zich tot blokkade of beschieting van uit de verte en tot het opbrengen der enkele koopvaarders, die zij nog aantroffen. Toen het zomer werd, verschenen zij in het hooge Noorden en blokkeerden de Witte zee, en zelfs heel ver in Oost-Azië deden zij met hun Fransche bondgenooten een aanval op de Russische vesting Petropaulowsk op Kamschatka, die toen op zeer bescheiden schaal de diensten bewees, welke weldra van het toen nog niet verrezene, maar wel reeds in gedachte ontworpen Wladiwostock zouden gevorderd worden. Want juist in die dagen was Moeravioff in stilte bezig de grondslagen te leggen voor de Russische nederzetting aan den Amoer, en de poging der bondgenooten om de kleine Russische zeemacht in die streken te vernielen, dreigde dit groote, met verbazend geringe middelen,

Sluiten