Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Evenmin als op Pruisen kon Oostenrijk bij zijn vijandige beweging tegen Rusland op den Duitschen Bond rekenen, niet alleen tengevolge van den Kussischen invloed op de Duitsclie hoven, maar ook wegens het daar heerschende inzicht, dat het Duitschlands zaak niet was°om Oostenrijk de vorstendommen te bezorgen. Ook de Turksche staatslieden en generaals lieten zich niet verlokken tot deelneming aan een aanval op Hessarabië; hoe weinig lust Omer Pascha ook had om persoonlijk aan den veldtocht in de Krim deel te nemen, hij gebruikte de dringende uitnoodiging daartoe gaarne als een middel om zich de aanzoeken van Oosten rij ksche zijde van liet lijf te houden.

De toestand begon voor Oostenrijk aanmerkelijk ongunstiger te worden; de hoop dat het, zonder zelf deel aan den oorlog te nemen, er toch de beste vruchten van zou kunnen plukken, begon meer en meer te vervliegen. Xieuwe moeilijkheden rezen daarentegen op. Het kon niet beletten dat de staat, dien het als zijn doodsvijand beschouwde, waarvan het mets liever dan de vernietiging had gezien, deel nam aan het bondgenootschap van Engeland en Frankrijk, en daardoor een stelling innam, die algemeen erkend werd als een die Oostenrijk rechtstreeks bedreigde. Den 26»«-- Januari 1855 werd Sardinië in het tusschen Frankrijk en Engeland gesloten verbond van 10 April 1854 opgenomen.

Sardinië nam in die dagen een geheel eenige positie in Europa in. Het was de eenige onder de door de revolutie van 1848 beroerde 1 staten, welke met door de reactie was overheerd. Integendeel, het d was trouw gebleven aan de roeping om aan het hoofd der Italiaansche eweging te staan, tegenover Oostenrijk zoowel als tegenover kerkelijk en staatkundig absolutisme. Victor Emmanuel II had, na de nederlaag van X o va ra en de afdanking zijns vaders, aan de verzoeking weerstand geboden, om de door dezen verleende grondwet op te heffen of althans buiten werking te stellen. Die verzoeking was anders sterk genoeg; met alleen werd hem aangeduid, dat de Oostenrijksche regeering dan' de zeer bezwarende vredesvoorwaarden aanzienlijk zou verlichten, en kon lnj weten dat een niet gering gedeelte van zijn' volk een terugkeer tot liet oude absolutisme gaarne had gezien, ui aar ook schenen de radicalen het er op gezet te hebben de regeering tot wanhoop te brengen door een voortdurend verzet, als ware zij de meest tirannieke en Oostenrijksch-gezinde van geheel Italië.

Eerst had Mazzini, bijna onmiddellijk na Novara, op den laatsteu

Sardinië leemt deel

aan len oorlog.

Sluiten