Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

letter gebleven zoogenaamde fondamenteele wetten. Ook deze, die bijzonder onder invloed van lord Stratford de Redeliffe was ontstaan, en die in hervormingsbeloften de vroegere nog vrij veel overtrof, diende nergens elders toe, dan om de mogendheden te bevredigen. Want Christenen en Mohammedanen waren er evenzeer over ontevreden en beschouwden met name de uitbreiding van den krijgsdienstplicht tot de eersten als een ondraaglijke vermeerdering van lasten voor dezen en een gruwelijke beleediging voor de anderen, terwijl de afschaffing van het hoofdgeld der Christenen niet beter werd opgenomen, omdat dat terstond door een andere belasting werd vervangen. Feitelijk bleef alles onuitvoerbaar; geen Muzelmansche rechter b. v. kon de getuigenis van een christen tegen een geloovige aannemen, al was het honderdmaal voorgeschreven.

Intusschen, op de groene tafel van het congres maakte de Hatt een even goed figuur als in de kolommen der Europeesche couranten. Zelfs kon men gelooven, als men den tekst las, dat Turkije op weg was naar de constitutioneele monarchie. In alle geval was het waardig om ouder de Europeesche staten te verschijnen.

De sluiting van den Bosporus voor vreemde oorlogschepen bleef gehandhaafd ; de Zwarte zee werd geneutraliseerd en alleen voor koopvaarders van alle natiën opengesteld. Over de door Rusland en Turkije ter verzekering der veiligheid daar te houden oorlogsvaartuigen werd een afzonderlijke conventie gesloten. Ook de vaart op den Donau en zijn monden werd vrij verklaard en een commissie ingesteld om de noodige maatregelen te nemen ter verzekering der bevaarbaarheid en veiligheid. Deze commissie, door de contracteereude machten benoeuid, moest in twee jaar gereed zijn, en zou dan plaats maken voor een permanente commissie uit alle oeverstaten, die de uitvoering en instandhouding der op de door de eerste gelegde grondslagen vastgestelde maatregelen had te bezorgen. Beide commissiën hadden een eigenaardige, gedelegeerde souvereine macht, met name op het punt der verdeeling van de lasten over de verschillende belanghebbende staten. Dat laatste vooral gaf haar een geheel eigenaardig karakter. Er bestonden wel reeds enkele internationale commissiën, zooals b. v. voor de Rijnvaart, maar die hadden zeer beperkte bevoegdheden eu hingen af van de oeverstaten, die ze benoemden. De Soelina-commissie (want zoo werd zij naar den voornaamsten der Donaumonden meestal genoemd) was daarentegen een vaste internationale commissie, welke was ingesteld

Sluiten