Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Amerika een zwaar wegend element van groote zwakheid was, met name tegen een macht als de Yereenigde Staten.

Al waren voor Canada zulke moeilijke dagen voorbij als in het voorgaande tijdperk, er hadden in die dagen toch groote inwendige veranderingen plaats. In 1854 werden ten eerste de ten behoeve der protestantsche geestelijkheid afgezonderde landerijen (een zevende van al het kroonland) eindelijk geseculariseerd ten bate der verschillende gemeenten in wier gebied zij lagen; en ten tweede de oude, nog uit den Fransehen tijd dateerende heerlijke rechten op het meeste land in Neder-Canada wel niet geheel afgeschaft, maar hun afschaffing mogelijk gemaakt, terwijl ook in de vertegenwoordiging der gewesten meer en meer moderne en democratische wijzigingen werden gebracht.

Den bloei der Britsche Auierikaansche koloniën bewees de aanleg van tal van spoorwegen en kanalen, waardoor zij niet alleen onderling, maar ook met de Vereenigde Staten in betere verbinding kwamen. Reeds in 1860 bezaten zij te zamen een net van bijna 3000 kilometer, zeker niet veel in vergelijking met de grootte, maar wel met de bevolking van het land. Zooals in die dagen natuurlijk was, had Canada zich gehaast het vrijhandelstelsel toe te passen, de invoerrechten zeer te verlagen en den Sint-Laurens voor alle natiën open te stellen. Het beginsel, dat in dat opzicht de koloniën volkomen zelfstandig moesteu zijn, was daar het eerst toegepast geworden en sedert over alle andere koloniën uitgestrekt. De vrees, dat de betrekking met het moederland daardoor zou lijden, kwam toen nog bij niemand op, het waren toen de wittebroodsweken der vrijzinnige staathuishoudkunde. Canada voer er buitengemeen wel bij, niet alleen door toeneming van bevolking, maar vooral door toeneming van welvaart. Het was een ware vreugde voor de Eugelschen, een blik op het oudste hunner dochterlauden te slaan.

Een schrille tegenstelling met den bloei dezer koloniën leverde de stilstand der West-Indische eilanden op, wier producten in zooveel grooter massa's door de zuidelijke Staten der Unie werden voortgebracht, dat de concurrentie voor de planters niet was vol te houden. Vroeger van het grootste belang voor Engeland, begonnen zij daar thans hoe langer hoe meer in vergetelheid te geraken. Dat was ook wel eenigszins het geval met het nog altijd belangrijke Mauritius, dat zijn bevolking sedert de laatste volkstelling met ruim een vierde had zien vermeerderen. Daarentegen trokken de Kaapkolonie en haar

Sluiten