Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelden op een aantal plaatsen achtereen en beletten liet stemmen soms aan de werkelijke inwoners. Het gevolg was, dat er veel meer stemmen werden uitgebracht dan er, niet alleen kiezers, maar zelfs inwoners waren. Waar de bewoners of de overlieden dat wilden tegengaan , gebruikten zij geweld en mishandelden zelfs op de ergerlijkste wijs, ja vermoordden soms ieder dien zij van abolitionisme verdachten. Op die wijze kwam in Kansas een wetgevende vergadering tot stand, die geheel en al uit aanhangers der slavenhouders bestond en terstond een constitutie opsielde. naar de plaats van samenkomst de Lecomptonconstitutie genoemd, welke het recht der slavernij in de meest krasse termen uitsprak en waarbij zelfs elk optreden tegen de slavernij door woord of daad, zelfs het invoeren van boeken of geschriften, welke deze afkeurden, als hoogverraad met zware straffen werd bedreigd. De eigenlijke bevolking wilde zich dat natuurlijk niet laten welgevallen : een conventie kwam te Topeka samen, die alle handelingen der onwettige vergadering nietig verklaarde en van het congres de opneming van Kansas als vrijen staat eischte. Dat laatste kon natuurlijk niet morden toegestaan, doch er werd evenmin iets door regeering of Congres gedaan om de onwettige vergadering te ontbinden, al waren de feiten ook zonneklaar. De regeering deed eenvoudig niets, en zoo bleef Kansas in een toestand van volkomen wetteloosheid. Maar nu stroomden uit de oostelijke staten zooveel landverhuizers toe (er waren daartoe maatschappijen opgericht, welke over aanzienlijk kapitaal beschikten en duizenden met vrouwen en kinderen naar Kansas zonden), dat alreeds in het volgende jaar de kans zich tegen de binnengedrongen Missouriërs en andere zuidelijken keerde. Evenwel gaven dezen den strijd niet op; Kansas bleef in de jaren 1856 en '57 het toonee! van bloedstorting en geweld, soms zelfs van open burgeroorlog, waarbij formeele gevechten en belegeringen plaats hadden. De partijdigheid der bondsregeeriug en der democratische meerderheid in het Congres ten gunste der slavenhouders, was ook onder den volgenden president, Buchanan, zoo groot, dat zij zelfs, toen in 1859 de noordelijke emigranten voor goed meester waren gebleven en de Missouriërs en andere zuidelijken met hun slaven het land hadden verlaten (want ook hun leven was nu niet meer zeker onder de vijandige meerderheid), zoodat er thans een nieuwe wetgevende vergadering op wettige wijze kon gekozen worden, en het tevens bleek dat er binnen Kansas al 90.000 menschen woonden, dus veel meer

Sluiten