Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan waren er weldra ook een paar dagbladen, die elkander met bitteren haat bekampten over allerlei plaatselijke en persoonlijke aangelegenheden. Niet zelden gaf een artikel aanleiding tot bloedigen strijd, veelal een duel, dikwijls ook een gevecht van geheele benden. Werd het al te erg, dan kwam de overheid tusschenbeide, maar niet altoos met goed gevolg. En dan hielp geen andere justitie dan de lynchwet.

De Amerikanen noemden die toestanden gemoedelijk het gisten van een nieuwe maatschappij en lachten er om of haalden de schouders op, als de ouderwetsche Europeaan er zich over ergerde. Hij was zeker, dat die maatschappij eenmaal zou uitgegist hebben en dat het er dau even veilig zou zijn als ergens in Massachussets of Connecticut. En dat is ook werkelijk gebeurd. Maar, hoe snel de steden ook groeiden (er waren er die iu weinige jaren van enkele honderden op vele duizenden inwoners stegen), het duurde toch vrij lang. Eerst als het evenwicht tusschen de seksen hersteld was, kon men zeggen, dat ook de maatschappij tot rust was gekomen.

t Spreekt van zelf, dat ouder zulke toestanden de bevolking, van heinde en ver uit Amerika en Europa bijeengestroomd, een geheel eigenaardig karakter kreeg en dat de kinderen er anders werden dan de ouders, behalve in het e'éne opzicht, dat werken er hoofdzaak was. Landbouw vooral, iu den beginne door ontginning van de wildernis, van het bosch, dat tneedoogenloos werd gerooid met een roekelooze verspilling, die op den duur de schrikkelijkste gevolgen had voor het klimaat, en van de prairie, waar het in de eerste plaats op aankwam de aangelegde akkers te beschermen tegen het wild. Bij den eersten aanleg was dat soms het lastigste, maar spoedig bleek, dat de nabijheid van Indianen uog lastiger was. Want menige nederzetting werd in een der eerste jaren van haar bestaan overvallen en uitgemoord, en dan werd bloedige wraak genomen. De regeering deed wat zij kon om de Indianen te bedwingen , zij legde forten aan en bezette die met de weinige troepen waar zij over kou beschikken, en sloot verdragen en zocht blanken en Indianen uiteen te houden. Soms ook jegens de laatsten met goede bedoelingen, want zij wist, dat de nabijheid van blanken in vredestijd voor de Indianen veel erger gevolgen placht te hebben dan de oorlog, want dan konden zij sterken drank koopeu, het //vuurwater", dat hen veel zekerder en sneller uitroeide dan de zekerst treffende buks.

De toestanden toen, sedert 1850, begonnen, bleven jaren zoo bestaan , overal waar de grenzen vau beschaafde wereld en wildernis ge-

Sluiten