Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onderhandelingen geopend en een overeenkomst getroffen. Een amnestie werd afgekondigd en de bondsambtenaren en troepen konden het nieuwe Sion binnentrekken. Maar daarmede was ook de uiterste grens van de overwinning bereikt. Het bleef een schijntriomf. In de volgende jaren van de uitbarsting der crisis en van den burgeroorlog werden Ut ah en Mormonen vergeten. En toen de burgeroorlog voorbij was, bleek de theocratie van den profeet sterker dan ooit, het getal der geloovigen ontzaglijk toegenomen. Voorloopig bleef Utah, al werd het niet als staat Deseret in de Unie opgenomen, een geheel zelfstandig land, in naam een deel van de Unie, in waarheid een zelfstandige, op geheel eigenaardige beginselen berustende staat. Nog lang bleef het dat met al zijn bijzondere instellingen.

Zoowel het Mormonen- als het Kansas-vraagstuk had de in 1857 ] opgetreden president van zijn voorganger overgeërfd en zoomin als deze opgelost. Niet echter, omdat hij evenals deze een onbekend, en nog minder (wat weldra van Pierce gebleken was) een onbeteekenend man was. Integendeel, met zijn keuze scheen het Amerikaansche volk terug te komen op de vroeger gevolgde gewoonte, die de eerste mannen des lands aan het hoofd had gesteld, terwijl sedert den laatsten tijd juist een groote naam een beletsel scheen voor het bestijgen van den presidentszetel.

Want James Buchanan was een man die, van de zeventig jaren welke hij geleefd had, meer dan de helft in staatsbetrekking had doorgebracht, als staatssecretaris, gezant en senator; hij was een der hoofden der oude democratische, met het Zuiden nauw verbonden partij geweest, welke bij zijn verkiezing haar laatsten triomf behaalde.

Bij die verkiezing had die partij nog eenmaal breedvoerig haar beginselen blootgelegd, een verklaring, welke neerkwam op volledige onderwerping des lands aan de eischen van het Zuiden, als eenig middel om de scheuring te voorkomen. Daartegen had zich al wat dat niet wilde, ten slotte vereenigd, zoodat Freinont als eerste republikeinsche presidentschaps-candidaat werd gesteld, met een programma, dat zich tegen elke verdere uitbreiding der slavernij verklaarde.

In den verkiezingstrijd hadden de democraten de overwinning behaald, maar de republikeinsche minderheid was zeer aanzienlijk; geheele staten, zelfs de grootste, New-York, maakten er deel van uit. Het Zuiden begreep het; de vier jaren van Buchanans presidentschap

50

ïet presidentschap van Buchanan.

Sluiten