Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrije Noorden en het van slavenarbeid levende Zuiden samen verbondene was liet voor goed gedaan. De burgeroorlog stond voor de deur, onherroepelijk en niet te weerhouden.

Eerst uit dezen zou een nieuw Amerika te voorschijn komen.

Terwijl in de groote republiek van het noorden van het westelijk werelddeel de crisis naderde, welke velen in Europa als een bewijs gold, dat nergens geregelde ontwikkeling met volksheerschappij gepaard kon gaan, verviel de groote Latijnsche federatie in het midden van het continent in een toestand, welke die meening maar al te zeer scheen te bevestigen en in Europa het denkbeeld verwekte, dat de oude wereld als 't ware verplicht zou zijn om opnieuw de pas afgeschudde hand op de nieuwe te leggen, zoodra de uitbarsting der crisis de Yereenigde Staten machteloos zou hebben gemaakt. Die toestand heeft, behoef ik het te zeggen, in een volgend tijdperk aanleiding gegeven tot een poging om dat denkbeeld te verwezenlijken, een poging, die jammerlijk is mislukt, maar die, eigenaardig genoeg, ten slotte zegenrijke gevolgen heeft gehad voor het land, waarop de proef genomen is geworden. Voor de oude en voor de nieuwe wereld beide is die onderneming, welke zoowel herstel der monarchie als vereeuiging van het Latijnsche ras in Amerika onder den schuts van een machtigen stamverwanten Europeeschen staat bedoelde, van zoo groote beteekenis en gevolgen geweest, dat het noodzakelijk is ons eenigszins nader bezig te houden met de gebeurtenissen, welke er aanleiding of liever gelegenheid toe gegeven hebben.

Terwijl overigens de revolutiëu en oorlogen in Latijnsch-Amerika in dit en het volgend tijdperk zoo nauw samenhangen, dat het beter is ze gezamenlijk te bespreken (want van beschrijven kan daarbij, in een schets als deze, geen sprake zijn), verdient daarom de Mexicaansche revolutie, die, in 1853 begonnen, in 1861 tot de tusschenkoinst van Europa leidde, een breedvoeriger beschouwing dan zij anders waard zou wezen. Ik meen daarom goed te doen haar bij uitzondering hier afzonderlijk te behandelen. terwijl ik van wat elders in LatijnschAmerika gebeurde, hier maar zeer terloops melding maak.

In de eerste jaren na den vrede scheen het dat die partijstrijd zou uitsterven. De toestand des lands was zoo treurig, dat het waarlijk geen benijdbaar lot was, er het verantwoordelijk gezag uit te oefenen. De schuld was zoodanig gestegen, dat zelfs de door de Vereenigde

roestanden in

Mexico na den vrede van 1848.

Sluiten