Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Europeesche en Amerikaansche zeelieden, sedert het begin der eeuw was dat anders geworden. De walvischvangst voerde daar Engelschen, Russen en Amerikanen lieen. Sedert de Sandwich-eilaiiden eenigszins onder Europeeschen en Amerikaanschen invloed waren gekomen, nam het verkeer aan de westkust van Amerika toe. Ook van de zijde van China kwamen gedurig meer schepen in de wateren van Japan. Herhaaldelijk werden schepen door storm daarheen gedreven; schipbreuken hadden plaats en schipbreukelingen redden zicli aan de Japansche kust en ondervonden er een ergerlijke behandeling, daar zij als misdadigers werden beschouwd, omdat zij, ondanks het wettelijk verbod, in Japan waren; niet zelden werden zij eerst uitgeleverd, als oorlogschepen verschenen om hen op te eischen.

Meestal hadden de Europeesche regeeringen en ook de Amerikaansche gebruik gemaakt van zulke gelegenheden om het sluiten van handelsverdragen aan te bieden. In 1844, na de gedwongen eerste openstelling van China, had de Nederlandsche, als die van het eenige Europeesche land, waar Japan mede in betrekking stond, zijn goede diensten aangeboden om daarbij als bemiddelaar op te treden, en den raad gegeven, vrijwillig eenige havens open te stellen, ten einde te voorkomen dat Japan hetzelfde als China overkwam.

Niets hielp, de regeering van den sjogoen zag alleen baat in de strengste handhaving van den bestaanden toestand. Daarop hadden voortdurend nieuwe pogingen plaats, met name van Fransche en Amerikaansche zijde. Maar steeds zonder eenig gevolg. De Japansche regeering beriep zich op haar recht om het land gesloten te houden voor ieder, met wien zij niet in verdrag stond. Dat duurde tot 1852. Toen was Californië Amerikaansch geworden, San Francisco de groote haven der Stille Zuidzee. Chineezen kwamen reeds in inassa naar Californië over. "t Was te voorzien, dat de Amerikaansche handel op de Stille Zuidzee en de oostkust van Azië groote uitbreiding zou krijgen. Japan lag midden op den zeeweg daarheen. Men kon niet langer dulden dat het op die wijze vijandig bleef. Daarom besloot de president der Vereenigde Staten, Fillmore, de Japanners te dwingen. Hij beriep er zich op, dat een regeering, die zoo handelde als de Japansche, zich niet op het volkenrecht kon beroepen, maar zich buiten het recht plaatste, en stelde in dien geest een brief aan den sjogoen op.

Zoowel in Europa als in Amerika beschouwde men de onderneming

52

Sluiten