Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem ten antwoord gaf, dat de verschijning van metalen mannen van den zeekant hem wraak zou verschaffen. Hij twijfelde aan de vervulling van de godsspraak; maar niet lang duurde het, of hem werd bericht, dat metalen mannen van den zeekant waren gekomen en het veld plunderden. Het waren Ionische en Karische zeeroovers, die door storm op de kust van Egypte geland waren en nu in hunne koperen wapenrusting het land afliepen. Uit was de vervulling van de godsspraak. Psammetichus sloot met de vreemdelingen een verbond. Door groote beloften bewoog hij hen om in zijn dienst te treden. Nu ving hij den strijd tegen de overige koningen aan. waaruit hij als overwinnaar van zijne mededingers en als alleenheerscher over Egypte te voorschijn kwam *).

Wat in deze overlevering waarheid, wat daarin verdichting is, weten we niet. Uit alleen staat vast. dat na onrustige tijden Psammetichus, waarschijnlijk een afstammeling der vroegere koningen, den troon der Pharao's heeft bestegen. Psammetichus, die door vreemde hulp de alleenheerschappij verworven had, voerde in het tot dusver voor alle vreemdelingen hermetisch gesloten Egypte een nieuw regeeringsbeginsel in. Met de Ioniërs en Phoeniciërs bleef hij onafgebroken in verbintenis. Hij opende voor deze beide op zee zóó machtige volken alle havens van Egypte en vergunde hun niet alleen in het geheele binnenland handel te drijven, inaar zelfs zich daar te vestigen. Spoedig werd eene volkplanting van Milesiërs te Naucratis het middelpunt van het handelsverkeer der vreemdelingen met de Egyptenaars.

Hiermede was het land voor het verkeer met de overige wereld geopend. Ue vreemde huurbenden, die Psammetichus in zijn dienst genomen had, bleven ook later bij hem. In Memphis ontvingen zij een afzonderlijk kwartier, hetwelk »de legerplaats der Tyriërs" genoemd werd. Egyptische knapen werden aan de Ioniërs ter opvoeding toevertrouwd; zij leerden de Grieksche taal, en vormden later de reeds vermelde nieuwe kaste der tolken. Psammetichus liet zelfs zijne eigen zonen in de Grieksche taal onderwijzen.

Uit was breken met geheel de leef- en denkwijze, met het innigst karakter der oude Egyptenaars; treurige gevolgen zouden uit die daad voortvloeien. Nauwelijks had Psammetichus zijnen troon bevestigd, of hij waagde, door eerzucht geprikkeld, eene poging om een veroveringskrijg tegen Syrië te voeren; maar hij ondervond bij de dappere Philistijnen een krachtigen tegenstand. Op onverstandige wijze begunstigde hij ook in dezen oorlog zijne Grieksche huurbenden boven de Egyptenaars. üe eersten liet hij strijden op den rechtervleugel, dezen op den linker, de minder eervolle plaats.

Verontwaardigd over deze beleediging kwam de Egyptische soldatenkaste in verzet: 200,000 harer leden besloten het land te verlaten. In eene dicht aanéén gesloten bende trokken zij den Nijl opwaarts in de richting van Ethiopië. Door die daad verschrikt poogde Psammetichus vriendschappelijk met hen te onderhandelen; hij zond zijne veldheeren lot hen, 0111 hen tot terugkeeren te bewegen, en ijlde, toen deze zending zonder gevolg bleef, persoonlijk de voorltrekkenden achterna. Vergeefs smeekte hij hen dat zij blijven zouden. Zij gaven hem een hoonend antwoord. Hij vermaande hen, zoowel aan de tempels en haardsteden als aan hunne achtergelaten vrouwen en kinderen te denken, maar ook deze vermaning wras vruchteloos. Terwijl zij met de speren op de schilden sloegen en allen gezamenlijk een luid geschreeuw aanhieven, nepen zij hem smadelijk toe: zoolang zij in liet bezit van hunne wapenen waren, zouden zij gemakkelijk een ander vaderland vinden en als mannen zou het hun in het vervolg aan vrouwen en kinderen niet ontbreken. Met deze woorden trokken zij weg naar Ethiopië; daar namen zij voortreffelijk land in bezit en vestigden zich voor goed.

*) Ook Diodorus verhaalt het vertelseltje van de koperen schaal en van de koperen metalenmannen; maar hij geeft zelf te kennen dat het eene legende is.

Sluiten