Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefde vrouw Semiramis, die hij in Nimve achtergelaten had, in de legerplaats te doen komen. Door dit besluit van Onnes werd liet lot der oude wereld beslist.

Omtrent de jeugd dezer beroemde vrouw, die in eene gansche reeks van legenden der Assyriërs de hoofdrol speelt, wordt ons door Diodoius liet \ol-

»_

o . . , ,

genüe vernaaia:

n •- i* < —\ciainn Pii niot vpr van daar een Érroot, diep.

»>in övrie u^i wiic awu, : .. . ^ » Ctr •»*

vischrijk meer. Bij dat meer heeft eene hoogvereerde godin, dooi de Syners Derkèto genoemd, een tempel. Zij heelt het aangezicht van eene vrouw en ireheel het overige gedeelte des lichaams van een visch. Aangaande de oorzaak. waarom zij zóó wordt afgebeeld, verhalen de kundigsten onder■de mboorlingen de volgende fabel: Aphrodite was op deze godin vertoornd en boezemde haar daarom eene vurige liefde in voor een schoonen jongehng. die zich onder de offeraars bevond. Derketo knoopte met hem eene hefdebetrekkin" aan, en bracht daarop eene dochter ter wereld. Maar door schaamte over haren misstap gefolterd, bracht zij den jongeling om en legde het kind in eene woeste, rotsachtige streek te vondeling.

Op wonderbare wijze werd het kind in 'tleven gehouden door duiven, die daar in groote menigte nestelden, terwijl de moeder uit schaamte en verdriet zich in het meer stortte en in de gedaante van een visch veranderd werd.

Van daar komt het dat de Syriërs geen visch eten en aan deze, dieien

goddelijke^e^ we|j joor duiven, die zich op de plaats waar het te vondeling gelegd was in groote menigte genesteld hadden, door een wonderbare beschikking bewaard. Zij bedekten het rondom met hare vleugelen om het over het geheele lichaam te verwarmen. Uit de naburige erven haalden zij voedsel zoodra zij bemerkten, dat de herders der runderen en der andere kudden niet te huis waren. In hare snavels brachten zij liet kind melk en lieten deze tusschen de lipjes indruppelen. Toen het een jaar oud was en krachtiger voedsel noodig had, pikten de duiven zooveel van de kazen dei herders af als liet kind behoefde. Wanneer de herders thuis kwamen en telkens zagen dat er van de kazen gegeten was, konden zij maar niet begrijpen, hoe dit toeaing. Zij hielden nu de wacht, ontdekten de oorzaak, en vonden het wonderschoone kind. Oogenblikkelijk werd dit door hen in hunne woning opgenomen en aan den opziener van de koninklijke kudden, Simmas, ten «eschenke gegeven. Deze, een kinderloos man, voedde het met de grootste zorgvuldigheid als zijne eigene dochter op. De naam Semiramis, dien luj aan het" kind gaf, is afkomstig van het woord dat in de Syrische taal eene duit beteekent. Sinds dezen tijd hebben alle inwoners van Syne aan de dim en "oddeliike eer bewezen. Zóó luidt de fabel der geboorte van Semiramis. Toen zij den huwbaren leeftijd bereikt had. muntte zij door hare schoonheid boven alle maagden uit. Omstreeks dezen tijd werd een zeker beambte, Onnes genoemd dooi den koning naar Syrië gezonden, om den toestand der koninklijke kudden te onderzoeken. Hij was de eerste van des konings raden en tot stadhouder van geheel Syrië benoemd. In de woning van Simmas, waar hii gehuisvest was, zag hij Semiramis en werd door hare schoonheid betooveid. Hn smeekte Simmas, hem zijn pleegkind tot wettige echtgenoot te geven, en voerde haar naar Ninivé. Uit dit huwelijk werden hem twee zonen Hyapates en Hydaspes, geboren. Dewijl Semiramis, behalve haar uiterlijk schoon, nog andere hieraan beantwoordende uitstekende hoedanigheden bezat, had zij haren man geheel in hare macht, en alles gelukte hem wel, omdat hij niets deed.

zonder haar te raadplegen." .. , . ,

De afgodische liefde, welke Onnes voor zijne vrouw koesterde, bewoor hem om haar uit Ninivé naar de legerplaats te roepen, en Semiramis gal met blijdschap aan deze oproeping gehoor. Nauwelijks was zij daar aangekomen of zij bemerkte, dat de belegeraars hunne krachten nutteloos verspilden. door hunne aanvallen alleen tegen die deelen der stad te richten, welke in de

Sluiten