Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Wij spaarden de beste schapen en runderen, om den Heer een otter te brengen: de overige hebben wij gedood. . .

Op dit woord stoof' Samuël in heftigen toorn op en verweet den koning scherpelijk dat hij niet alles gedood had. Vergeefs verontschuldigde Saul zich. vergeefs smeekte hij Samuël om vergeving voor die zonde. De onverbiddelijke man antwoordde hem: »De Heer heeft u verworpen, dat gij niet langer koning zijn zult over Israël." hij keerde zich om en wilde heengaan en "toen Saul hem smeekend bij zijn kleed greep, rukte hij zich los, zoodat de koning de slip in zijne hand hield. Nog eenmaal riep Samuël dreigend: „De Heer heeft het koninkrijk Israël heden van u genomen om het aan uwen naaste te geven, die beter is dan gij. Met dat woord ging bij weg.

Nu beval de profeet dat de koning der Amalekieten voor hem gebracht zou worden. Agag kwam onversaagd. »De bitterheid des doods is geweken, sprak hij met onverstoorbare kalmte, ofschoon hij zijn lot wel giste, Zijn vermoeden werd bewaarheid. Met eigen hand hieuw Samuël den koning in stukken. Vervolgens verliet hij Gilgal; en nooit, tot aan zijn doodsure toe.

zag hij Saul terug. , , .. . .

Deze beide berichten deelen ons op verschillende wijzen en van liet eigenaardig standpunt der verhalers, de reden mede. waarom Saul s geslacht

later van den troon uitgesloten is. , , ,

Het is onmogelijk hier in bijzonderheden te treden, en daarom volsta de vermelding van de minst onwaarschijnlijke toedracht der zaak *). De nieuw gevestigde koninklijke macht, wier grenzen bijna, niet omschreven waren, moest noodzakelijk in botsing komen met het profetisme, dat tot lieden de eeni"e macht geweest was. welke in den boezem des volks bestond en op het "volksleven "invloed uitoefende. Bij die wederzijdsche ainrakiug werd van weerszijden gezondigd; Saul maakte zich aan onbezonnenheid en hartstocHte-] lijkheid. Samuël aan te groote gestrengheid schuldig.

Door Samuël. volgens diens overtuiging, verworpen meende Saul — en hoe kon hij op zijn standpunt anders? — zich ook van God verlaten. Zijn zelfvertrouwen, zijne opgeruimdheid en minzaamheid weken voor moedeloosheid. somberheid en achterdocht. Zóó verloor hij ailengskens de liefde van zijn volk; zóó bereidde zich langzamerhand het treurig uiteinde van zijne zoo roemrijk aangevangen regeering voor. Hij viel niet zoozeer als het slachto Ier van persoonlijke overtredingen, ofschoon zijne handelwijze volstrekt niet atuju is goed te keuren, als wel van toestanden en verwikkelingen waartegen fnj

niet opgewassen bleek. ..

Reeds leefde in zijne nabijheid de man. die na hem den troon van Israël zou beklimmen. David. de jongste der achl zoutiil-van Isai ujt.Jijhlejicm. David was een rijzig"en strijdvaardig jongeling, met schoone oogen en eenei welgemaakte gestalte; daarbij was hij bedreven in de zangkunst en het harpspel.I Omtrent de wijze waarop David met Saul in aanraking is gekomen, bevatten de overleveringen uiteenloopende berichten. Volgens het eene bericht was de Heer van Saul geweken en maakte een booze geest, hem tot strat door God toegezonden, hem onrustig, somber en wrevelig. Nu smeekten zijne knechten hem, dat hij een man zou laten zoeken die in het harpspel bedreven was; die zou voor 'hem spelen en zóó den boozen geest verjagen, haul keurde dien voorslag goed en David. de zoon van Isai, die beroemd was van wege zijn harpspel, werd dientengevolge tot den koning geroepen. Hij speelde voor den koning, deze kreeg hem lief, en zoodra voortaan de booze geest over Saul kwam. nam David de harp en bracht door zijn spel het gemoed

des konings tot rust.

Eene andere overlevering luidt als volgt: weer hadden de Pliihstijnen eene groote krijgsmacht verzameld en tegen Israël in het veld gebracht. De

*) Verg. Eisenlohr, Geschiedenis van Israël onder de koningen.

Sluiten