Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als een wijs vorst. Attica was door Cecrops in twaalf verschillende kleine landschappen verdeeld, die zeer naijverig waren op hunne onafhankelijkheid, ja elkander nu en dan den oorlog aandeden. De koning, die aan liet hoofd van den geheelen staat stond, was niet bij machte 0111 dit te verhinderen. Om aan deze hoogst nadeelige versnippering van grondgebied een eind te maken, stelde Theseus voor. dat al de landschappen in de hoofdstad een gemeenschappelijk gerechtshof en een gemeenschappelyken raad zouden aanstellen.

De aanzienlijken, die vreesden dat hunne macht hierdoor verkort zoude worden, waren hier tegen. Eindelijk wist Theseus hen toch tot zijne plannen over te halen, doordien hij vrijwillig aanbood zijne eigene macht ten offer te brengen. De koning zou voortaan alleen in oorlogstijd met het opperbevel bekleed zijn en liet recht bezitten om de wetten ten uitvoer te leggen. Zoo werden al de landschappen van Attica tol één staat vereenigd. Tot aandenken aan deze gebeurtenis werd jaarlijks een gemeenschappelijk feest, de Synoikia, gevierd; ook een feest ter eere van de godin Athene, de Panathenaeën, moest de herinnering van die vereeniging bewaren.

Ook andere instellingen, zoo als de verdeeling van de burgers in drie klassen, de edelen (Eupatriden), de landlieden (Geomoren) en handwerkslieden (Demiurgen), gelijk ook de feestelijke spelen, die aan Poseidon waren gewijd, worden aan Theseus toegeschreven.

De kalme werkzaamheid, waartoe de koning zich thans, na het beperken van zijne macht, bepalen moest, begon onzen held zeer spoedig te verdrieten. Weldra ging hij weer uit op nieuwe avonturen, welke de overlevering ons in zeer dichterlijke vormen schetst. We weten reeds, dat hij Ileracles ter zijde stond op zijn tocht tegen de Amazonen; hier won bij de liefde van de schoone Antiopia, die hem op zijne terugreis vergezelde, doch aan wie hij spoedig ontrouw werd, om zich — tot zijn ongeluk — met Phaedra, de dochter van Minos en Pasiphaë te verbinden. Tot zijn ongeluk — want Aphrodite had den haat, welken zij jegens Pasiphaë koesterde, op Phaedra overgedragen. Aan deze boezemde de godin eene gloeiende liefde in voor Hippolytus, den zoon van Theseus en Antiopia. Phaedra vervolgde den jongeling met hare liefdeaanzoeken en toen deze haar afwees, ging hare liefde in een gloeienden haat over. Zij verklaarde aan Theseus, dat Hippolytus haar tot ontrouw had willen verleiden.

Theseus stoof in ziedenden toom op. Eens had Poseidon hem beloofd, dat hij hem drie beden, onverschillig welke, toestaan zou. Dit bracht Theseus zich thans te kwader uur te binnen: hij verwenschte zijn zoon, die juist langs het zeestrand reed. Nauwelijks was het woord der vervloeking aan des vaders lippen ontsnapt, of daar steeg een zeemonster uit de diepte op. De paarden van Hippolytus werden schichtig en gingen op hol. Hippolytus stortte achterover van den wagen, werd een eind weegs meegesleept en vond zoo op de verschrikkelijkste wijze zijn dood. Dit had Phaedra toch niet bedoeld; in hare vertwijfeling sloeg zij de handen aan zich zelve en Theseus treurde nu om vrouw en zoon.

In de groep van legenden, waarmee het beeld van Theseus opgesierd is, vormt de vriendschap, waardoor hij met Pirithoüs verbonden was, een zeer schoonen en liefelijken trek. Pirithoüs was een vorst der Lapithen. Op zekeren lijd hadden zij met elkaar gestreden, de een had des anderen dapperheid leeren hoogschatten en hieruit was hunne vriendschap ontstaan. In een oorlog, dien de Lapithen met de Centauren voerden, luid Theseus zijn vriend trouw ter zijde gestaan; ook bij de bruiloft van Pirithoüs en Hippodamia was hij met Heracles en andere helden tegenwoordig. Juist was er een wapenstilstand tusschen de Lapithen en Centauren gesloten; ten gevolge hiervan waren ook enkelen der laatsten tot liet feestmaal genoodigd; door den wijn verhit, hadden zij twist gezocht, zelfs had een hunner het gewaagd de schoone bruid op smadelijke wijze te beleedigen. Een ontzettende strijd tusschen de Centauren en de Lapithen was hiervan liet gevolg. Theseus en Heracles stonden hunne vrienden hij. Eindelijk werden de Centauren overwonnen en verstrooid.

Sluiten