Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3G3

Ook verhaalde de sage, dat de halfgod zoowel de lengte der loopbaan, als den omtrek van den tempel bepaald had.

Behalve andere heiligdommen stond genoegzaam in het midden van het heilige woud het altaar van den Olympischen Zeus. Op een voetstuk van zestig schreden in omtrek verhief het zich tot eene hoogte van meer dan 20 voet. Op het voetstuk werden de offerdieren geslacht, op het altaar de ter offerande bestemde stukken verbrand.

In lateren tijd verrees binnen de grenzen van het heilige grondgebied een prachtige tempel, die eenmaal het meest beroemde kunstwerk der oudheid, het reusachtig standbeeld van Zeus bevatte. Phidias, de Athener, was de vervaardiger van dit meesterstuk.

Curtius geeft in zijne historisch-geographische beschrijving van den Peloponnesus in de volgende bewoordingen den overweldigenden indruk weer, door het beroemde werk van Phidias op den geest des aanschouwers gemaakt:

«Pausanias is boos op hen, die de maat van het reuzengevaarte—waarschijnlijk in de nabijheid van het beeld staande — hadden neergeschreven, omdat een ieder waande iets veel grooters te zien: zóó overweldigend was de indruk, door het beeld van den god, door den prachtigen. met beeldwerk versierden zetel en door het kolossale voetstuk, waarop de troon en het beeld zich verhieven, op den aanschouwer te weeg gebracht. Het best kon men het geheel overzien, wanneer men achteruittrad tol op de plaats, waar eens de bliksem ingeslagen en rondom het daardoor veroorzaakte gat een metalen rand aangebracht was; hieruit ontstond de aan dezen tempel verbonden sage, dat Phidias op die plek staande zijn werk nog eens overzien en Zeus om een teeken van zijn welbehagen gesmeekt had; hierop was de bliksem voor zijne voeten in den grond geslagen.

Hier zag men, wanneer het dak van het middelste gedeelte des tempels weggenomen was, het volle daglicht op het beeld neerstroomen, dat door een wollen, in zware plooien neerhangend tapijt van Assyrisch purper als door eene reusachtige lijst omvat was. De schittering der kleuren werd daardoor verhoogd, dat de bodem rondom het beeld met zwarte steenen was ingelegd, van welke steenen men er enkele in de cella gevonden heeft. Zij vormden een vierkant vlak, door een opstaanden rand van Pariseli marmer omringd, üie rand was aangebracht met het doel om de olie tegen te houden, welke voor het onderhoud van het ivoor gebruikt werd en op den grond liep."

Het voorrecht om de oflerplechtigheid te besturen kwam den Eliërs toe en wel boven alle anderen den afstammelingen van koning Iphitus; uit zijn geslacht werd ook, nadat het koningschap reeds lang in Elis afgeschaft was, de kamprechter — Hellenenrechter genoemd — gekozen; hem was de taak opgedragen al degenen, die aan den wedstrijd, welke na het offer gehouden werd, deel wilden nemen, aan een onderzoek te onderwerpen, of zij wel vrijgeboren en van Helleensche afkomst waren; want slechts vrije Hellenen werden tot de wedspelen toegelaten en dat wel alleen in geval hunne vaderstad niet daarvan uitgesloten was en wanneer zij zich niet aan de heilige wetten van goden of menschen vergrepen hadden. Zij, die het onderzoek glansrijk doorstonden, moesten een duren eed zweren dat zij in den strijd geene ongeoorloofde kunstgrepen zouden aanwenden.

De groote offerande werd gebracht; een aanzienlijk aanlal offerdieren viel onder het mes der priesters; op het altaar werden de vetste stukken verbrand en hoog stegen de dikke rookwolken ten hemel. In het rond hieven de offeraars plechtige lofliederen ter eere der goden aan.

Nadat deze heilige handeling verricht was, werden zij, die zich tot den wedstrijd aangeboden hadden, naar de loopbaan geleid, die in het oostelijk deel van het heilig grondgebied was gelegen. Zij heette hel Stadium, dewijl hare lengte een stadium, d. i. GOO voet bedroeg. Rondom deze baan hadden de tallooze scharen van toeschouwers zich verzameld en de hoogten bezet.

Sluiten